Bouw van een post 1935 (≈ 1935)
Datum versleten op het dakraam, gebouw ingehuldigd.
21 novembre 1995
Historisch monument
Historisch monument 21 novembre 1995 (≈ 1995)
Bescherming van openbare gevels en interieurs.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken; binnenkant, deel ontworpen voor de ontvangst van het publiek (inkomhal met loketten en telefooncellen) (zaak AC 49): inschrijving bij beschikking van 21 november 1995
Kerncijfers
Pierre-Jack Laloy - Regionale Architect PTT
Bouwontwerper, regionalistische stijl.
Isidore Odorico - Keramiek en Musaist
Auteur van interieur mozaïek decoraties.
Oorsprong en geschiedenis
De Tréguier-post, gebouwd in het 2e kwart van de 20e eeuw (1935), beslaat een driehoekige locatie op de hoek van St Andrews en Stanco's straten. Zijn architectuur, getekend door Pierre-Jack Laloy (regionale architect van de PTT sinds 1923), mengt regionalisme en Art Deco invloeden, zichtbaar in details zoals smeedijzeren roosters of dakramen met verschillende vormen. Het gebouw, gemaakt van graniet met rustieke bazen, heeft een hoofdgevel behandeld als een frontispiece, overdekt door een pediment met volutes versierd met het wapen van Tréguier. De inscripties "POSTE," "TELEGRAFIE," "TELEFONE" onderstrepen de veelzijdige roeping die kenmerkend is voor de hotels van de Postes de l śentre-deux-guerres.
Het interieur, ontworpen voor openbare ontvangst, is opmerkelijk om zijn mozaïeken gemaakt door Isidore Odorico, het combineren van glaspasta en keramische stenen. De vloer, paneel en raam toont geometrische patronen en grijze hellingen, terwijl de lobby een mozaïektapijt met de inscriptie "PTT" onderhoudt. De oorspronkelijke indeling blijft: lucht anti-stroom trommel, timmerwerk telefooncellen, ontvanger kantoor en postbussen. Het gebouw heeft in 1995 een historisch monument voor zijn gevels, daken en interieur openbare ruimtes opgezet, en illustreert de alliantie tussen technische moderniteit (telecommunicatie) en kunstnijverheid in de openbare architectuur van de jaren dertig.
De bouw vindt plaats in een context van de ontwikkeling van de postdiensten in Bretagne, waar Tréguier, een historische stad en subprefectuur van de Côtes-d'Armor, een strategische positie had. De keuze van een regionalistische stijl, waarbij Art Deco elementen worden geïntegreerd, weerspiegelt de wens om het lokale anker te markeren en tegelijkertijd de hedendaagse esthetische codes aan te nemen. Het ontbreken van grote veranderingen sinds 1935 maakt het een intacte getuigenis van die tijd, waar Post Office hotels belichaamde zowel een essentiële openbare dienst als een architectonische showcase voor kleine steden.
