Eerste schriftelijke vermelding 1687 (≈ 1687)
Presbyterus werd voor het eerst genoemd.
11 janvier 1839
Destructieve aardbeving
Destructieve aardbeving 11 janvier 1839 (≈ 1839)
Gebouw ernstig beschadigd.
1840
Herstel na aardbeving
Herstel na aardbeving 1840 (≈ 1840)
Reparaties met de nabijgelegen kerk.
20 juillet 1992
Historisch monument
Historisch monument 20 juillet 1992 (≈ 1992)
Officiële bescherming van het terrein.
XXe siècle
Gedeeltelijke modernisering
Gedeeltelijke modernisering XXe siècle (≈ 2007)
Dak en stevige muren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Presbyterus met zijn behuizing (cad. A 108, 304(a): classificatie bij volgorde van 20 juli 1992
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De Carbet Presbytery, gelegen in Martinique, is een typische bouw van de 2e helft van de 17e eeuw, voor het eerst genoemd in 1687. Dit verhoogde begane grondgebouw met een vierkante verdieping onderscheidt zich door zijn monumentale trap en segmentale boogingangen. De Perzen, ramen en houten balkon weerspiegelen de koloniale architectuur van de tijd. Aan de achterkant, een houten overdekte galerie en een tuin compleet het geheel, de laatste onthullen sporen van een oud Indiaans dorp dankzij de ontdekkingen van aardewerk.
De pastorie leed grote schade tijdens de aardbeving van 11 januari 1839, waarvoor reparaties nodig waren vanaf 1840, samen met de naburige kerk. In de 20e eeuw werden er veranderingen doorgevoerd: het tegeldak werd vervangen door mechanische tegels, en sommige stenen muren werden geconsolideerd met cement. Deze interventies illustreren de aanpassingen van het erfgoed aan klimaatrisico's en technische ontwikkelingen. Bij decreet van 20 juli 1992 werd de site, met inbegrip van de omheining, geclassificeerd als historisch monument, waarin de historische en architectonische waarde ervan werd erkend.
Vandaag de dag is de pastorie een eigendom gedeeld tussen een vereniging en de gemeente van de Carbet. De geschiedenis combineert dus koloniaal erfgoed, Amerikaans geheugen en behoud staken. De locatie van het monument, hoewel gedocumenteerd (5108 Rue Perrinon), blijft van slechte geografische nauwkeurigheid (noot 5/10), die de mapping uitdagingen in de ultramarine gebieden weerspiegelt.
De achtertuin, gedeeltelijk doorzocht, biedt een zeldzame getuigenis van Martinique's eerste menselijke beroepen voor de Europese kolonisatie. Deze overblijfselen, gecombineerd met de architectuur van de pastorie, maken het een plek van dubbele waarde: zowel koloniaal gebouwd erfgoed en pre-Columbiaanse herinnering. Ontdekt aardewerk benadrukt het archeologische belang van de site, nog steeds weinig geëxploiteerd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen