Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Pressoirs van de Hertogen van Bourgondië in Chenôve zijn stenen contragewicht persen, uniek in Bourgondië, daterend uit de 15e eeuw. Gelegen in het hart van het oude dorp Chenôve, een wijndorp aan de Route des Grands Crus, getuigen zij van het historische belang van wijnbouw in de regio. Deze persen, die sinds 1934 in de aanvullende inventaris van historische monumenten zijn opgenomen, staan sinds 1989 ook op de lijst van industriële architectuurgebouwen van de Claude-Nicolas Ledoux Foundation. Ze maken integraal deel uit van het klimaat van de wijngaarden van Bourgondië, die in 2015 als Werelderfgoed van UNESCO zijn geregistreerd.

De eerste vermelding van een hertoglijk wijnlandgoed in Chenôve dateert uit 1228, maar de huidige persen werden volledig herbouwd tussen 1404 en 1407 tijdens het bewind van hertog Johannes I van Bourgondië. Samen met die van het Château du Clos de Vougeot behoren ze tot de grootste en oudste treulx (drukkers) in Bourgondië. In 1477, na de dood van Karel de Temerary, werden ze opgenomen in het koninklijk erfgoed door Lodewijk XI en bleef het eigendom van de koningen van Frankrijk tot 1567. De site omvatte een huis van de hertog en vervolgens de koning, die zijn prestigieuze status weerspiegelt.

De persen bediend dankzij een reusachtige hendel mechanisme (9 en 11 meter) bediend door 4 en 8 ton mobiele tegengewichten, bijgenaamd Margot in eerbetoon aan Marguerite de Bourgogne (1290-1315). Ze konden tot 100 stuks oogst per dag persen (23.000 liter wijn). Uitgebuit door individuen na de Revolutie (verkocht als nationaal eigendom in 1791) bleven ze actief tot de jaren 1920. Tussen 1987 en 2019 werden ze geopend voor het publiek op Press Day, voordat ze in 2019 werden gesloten, wat aanleiding gaf tot bezorgdheid over hun bewaring.

Het gebouw van de persen, een 35 meter lange kamer onder een structuur bedekt met lavastenen tot 1956, werd omringd door een landgoed van 50 hectare wijnstokken beheerd door de Dukes. In de archieven staat uit 1238 een lier (pers) gekoppeld aan de kerk van Saint-Bénigne in Dijon. De persen, symbolen van de Bourgondische wijn erfgoed, illustreren ook de technische en sociale evolutie van de regio, gekenmerkt door zes eeuwen ononderbroken wijnbouw.

Chenôve, wiens grondgebied vroeger afhankelijk was van de abdij van Saint-Bénigne en het hertogdom Bourgondië, behoudt een traditioneel gebouw van wijnbouwhuizen. De wijnbouw wordt sinds de 1e eeuw n.Chr. bevestigd, zoals blijkt uit de geschriften van Gregory of Tours en Abbé Court Sword (18de eeuw). De persen, geclassificeerd als een historisch monument in 1934, belichamen dit erfgoed, nu bedreigd door de sluiting ervan voor het publiek en het ontbreken van een volledige classificatie.

Externe links