Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Aubeterre is een voorgedemonstreerde priorij gesticht rond het midden van de 12e eeuw, volgens de lokale traditie, door Gilbert de Neuffonts (heilige Gilbert, patroon van Bourbonnais). Het werd bedacht als een vrouwelijke hanger van Saint-Gilbert Abbey in Neuffonts. Zijn vrouw Péronnelle (of Pétronille) werd zijn eerste priesteres, gevolgd door hun dochter Porcie. Beiden werden begraven in de kapel en vereerd als heiligen, het aantrekken van pelgrims, vooral steriele vrouwen, die kwamen om hun bescherming te roepen onder de bogen van de Heilige Crenne, een naastgelegen gebouw.

De kapel, gewijd aan Saint Pétronille, is het enige overblijfsel van de priorij. In een romaanse stijl bestaat het uit een uniek schip, aangevuld met een apse gewelfd in een wieg. De muren behouden muurschilderingen vanaf het begin van de dertiende eeuw, illustraties van het leven van Christus en van de Heiligen Marguerite, Barbe en Catherine. Deze fresco's, evenals de sobere architectuur (romaanse kroon, ramen in volle hanger), getuigen van het artistieke en spirituele belang van de site.

Bij de Revolutie werd de priorij verkocht als nationaal goed in 1791 en de kapel werd omgetoverd tot een schuur, waardoor de bedevaart werd beëindigd. De kloostergebouwen verdwenen geleidelijk, en landbouwaanvullingen werden gevoegd bij de kapel tussen 1839 en 1927, met name het wijzigen van de westelijke poort. Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1977, de kapel blijft een zeldzame getuigenis van middeleeuwse kloosterleven in Bourbonnais, gekoppeld aan de orde van de Premonstrates en de lokale toewijding.

Historische bronnen vermelden mogelijke verwarring met andere prioriteiten of abdijen, zoals die van Aubepierre gemeld in 1720 door de Gallia Christana. Echter, de Priorij van Aubeterre werd duidelijk geassocieerd met St Gilbert van Neuffonts, die stierf in 1152 bij de terugkeer van de tweede kruistocht, en met zijn familie. De site, die nu particulier eigendom is, behoudt een belangrijke erfgoedwaarde, zowel voor haar architectuur als voor haar religieuze en sociale geschiedenis.

Externe links