Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van de Colombe, gelegen in Brissac-Quincé in Maine-et-Loire, heeft zijn oorsprong vóór de 12e eeuw, waarschijnlijk als afhankelijkheid van de abdij van de Triniteit van Vendôme. In 1040 stichtten Geoffroy Martel en Agnes de Bourgogne deze abdij en gaven het land rond Brissac. In 1132 verliet de abdij haar lokale landgoederen aan de priorij van de bisschop van Angers, met behoud van het recht om de voorganger van de Colombe te benoemen. Een pauselijke zeepbel van 1135 bevestigt zijn gehechtheid aan het pontificale en comtale gezag van Anjou. Onder de Ancien Régime kwam de priorij onder de parochie van Saint-Saturnin voordat hij in 1788 aan Brissac werd gehecht.

De eerste vermelding van een voornaam, broeder Nicolas, stamt uit 1221, toen de huidige kapel, nog zichtbaar op het oude kerkhof, werd gebouwd. De priorij heeft dan landbouwinfrastructuur (grange, pers, bakkerij) en seigneursrechten, zoals de benoeming van de schoolmeester in Brissac. In de 16e eeuw werd het geplaatst als een begin onder Guillaume Richer. Haar inkomsten, geschat op £ 300 aan het einde van de 17e eeuw, komt uit haar grond en royalty's, zoals de bank oven verkocht in 1540.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: priorijgoederen werden in 1791 in Vihiers als nationale goederen verkocht. Een deel van de gebouwen, gesloopt of getransformeerd, werd een burgerlijk huis, terwijl land werd overgedragen aan de gemeente om het stadhuis en huizen te bouwen. De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 1969, blijft het belangrijkste overblijfsel van dit klooster verleden, hoewel gerenoveerd. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, seigneuriële en sociale veranderingen van middeleeuwse en moderne Anjou.

Externe links