Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Notre-Dame de Laramière, opgericht in 1145 door de monnik Bertrand de Civray (of Bertrand de Grifffeuilles), geïmplanteerd op het land van Hugues de la Roche, seigneur van Malleville. Deze Augustijnse priorij, gewijd aan Notre-Dame, vervangt een 11e eeuwse commando voor pelgrims van Santiago de Compostela. Na de ontdekking van de relikwieën van de heilige Amadour, gaat het pelgrimspad richting Rocamadour, maar de priorij bloeit dankzij de donaties en eigendommen verworven, met name in Najac en Toulonnergues.

In de 13e eeuw werden de oorspronkelijke gebouwen, te klein beschouwd, vervangen door een nieuw klooster. In 1244 bleven Louis IX en Blanche de Castille daar, getuigend van het belang ervan. Echter, de Honderdjarige Oorlog (1347-1368) verwoestte het terrein: Engelse troepen bezetten het en plunderden het in 1347, gevolgd door de rovers van Puylagarde (1381-1385). De priorij is pas in de 15e eeuw ontstaan onder de impuls van bisschop Jean de Castelnau-Calmont, die ervoor zorgde dat deze werd hersteld voordat hij in 1452 stierf.

De godsdienstoorlogen (1588-1589) brachten weer een klap in het klooster: de protestanten bezetten en ruïneerden het en duwden de kanonnen om het te verlaten. In 1661 ging de priorij onder toezicht van de Jezuïeten van Toulouse, die hem tot hun vertrek in 1762 veranderde. De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: verkocht als nationaal eigendom in 1793, werd verworven door Joseph Alexandre Bergeron, wiens dochter trouwde met minister van Oorlog Pierre Antoine Dupond van de Étang.

In de 19e eeuw werd de priorij gefragmenteerd: de oostelijke vleugel werd een pastorie, terwijl de zuidelijke vleugel werd omgezet in schuren. De familie Touvet kocht het in 1974 en begon zijn restauratie. Sinds 2004 loopt een pad van Saint-Jacques-de-Compostelle weer door Larmière. In 1925 en 1952 werd een historisch monument gebouwd, waar opmerkelijke elementen zoals de 13e eeuwse hoofdstadhal en een dovecote in de corbellatie bewaard bleven.

De kerk van Saint-Georges, grenzend aan de Priorij, voltooit dit architectonische ensemble door paardenijzer, getuigend van haar religieuze en gastvrije verleden. Muurschilderingen en ogivale gewelven, vooral in de oostvleugel, illustreren de stilistische evolutie van het monument door de eeuwen heen. Vandaag de dag, de priorij combineert historisch erfgoed en het lokale leven, met delen open te bezoeken of omgezet in particuliere woningen.

Externe links