Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van de Nobis, opgericht tussen 1097 en 1103 in Montreuil-Bellay, was aanvankelijk een Benedictijnse priorij verbonden aan de monniken van Saint-Nicolas d'Angers. De kerk van Petrus, genoemd in de 11e eeuw, werd herbouwd rond 1140-1150 en werd een plaats van parochie en priorale aanbidding. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door herhaalde vernietigingen, vooral tijdens de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw, gevolgd door restauraties in de 17e eeuw onder impuls van de Mauristen, die het klooster in 1710 volledig herbouwden in een stijl geïnspireerd door de Abdij van Saint-Maur-de-Glanfeuil.

In de 15e eeuw leidde de gedeeltelijke instorting van de kerk tot de bouw van een noordzijde, daarna de inwijding ervan in 1485. Na de Revolutie stortte de verlaten kerk geleidelijk in in de 19e eeuw, waardoor alleen de muren van het koor, de crusillon en de noordkant overbleef. De ruïnes van de kerk en het klooster werden geclassificeerd als historische monumenten in 1974, terwijl de kloostergebouwen, herbouwd in 1710 door de ondernemers Jacques Chapillais en René Gasnier, werden geregistreerd in hetzelfde jaar. De oude terrastuinen, die de priorij domineerden, werden beschermd in 1991.

De priorij illustreert de architecturale en religieuze evolutie van Anjou, die van een middeleeuwse Benedictijner establishment naar een klassieke mauristische reconstructie gaat. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de politieke en religieuze omwentelingen van de regio, van de 11e eeuwse seigneuriale gaven tot revolutionaire vernietiging. Vandaag de dag, het eigendom van de gemeente, de site behoudt belangrijke overblijfselen, waaronder een trap met no-day schroeven en dogische gewelven, getuigenissen van de vele transformaties.

Externe links