Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van Roches-Saint-Paul, gelegen in het gelijknamige gehucht ten noorden van Ligré (Indre-et-Loire), vindt zijn oorsprong in een oude bezetting van de site. Een ijzeren tijdperk tumulus werd gemeld in de 19e eeuw, en een gehucht genaamd Locus de Rupibus Sancti Pauli bestond al in de 12e eeuw. De huidige priorij, afhankelijk van de abdij van Cormery, werd gebouwd in de 16e eeuw, met Eustache du Bellay als voorgaand in het midden van deze eeuw. De gebouwen, die kenmerkend zijn voor de religieuze architectuur van de Renaissance, werden voltooid door een 17e eeuwse vleugel van huisvesting.

In 1768 werd de priorij afgeschaft door de aartsbisschop van Tours, en zijn eigendom werd gehecht aan de collegiale Saint-Mexme van Chinon. Tijdens de Revolutie werden de gebouwen, in beslag genomen als nationaal eigendom, verkocht tussen 1794 en 1799. In de 19e en 20e eeuw werden de aftakelingen voortgezet: de kapel verdween op een onbepaalde datum en in 1968 werden een vleugel en een hoektoren afgebroken. Alleen de gevels en daken van de oude delen werden beschermd door een decreet van 17 april 1952.

Tegenwoordig bestaat de priorij uit twee loodrechte vleugels (noord-zuid en oost-west), verbonden door een veelhoekige toren met een stenen trap. De westelijke vleugel, gemaakt van gesneden steen, behoudt schop ramen en een brandwond, terwijl de noordelijke vleugel, gemaakt van kalksteen, heeft ondergaan hervorming. De middeleeuwse kapel, gesloopt, kon een crypte onder het moderne gebouw dat het vervangen. De site, gedeeltelijk gerestaureerd, biedt nu een huurhuis in een historische bijlage.

De priorij illustreert de architectonische evolutie van religieuze instellingen tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd, gekenmerkt door fasen van constructie, verval en hergebruik. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de politieke en religieuze omwentelingen, van de Katholieke Reformatie tot de Franse Revolutie, die het kerkelijke erfgoed in Frankrijk veranderde.

Archeologische en tekstuele bronnen, zoals de nieuwsbrieven van de Vereniging van Vrienden van Oude Chinon of de woordenboeken van Touraine, benadrukken het lokale belang van de site. Ondanks de vernietiging, bieden de opgenomen resten een tastbaar getuigenis van het monastieke en seigneuriële leven in Touraine, tussen de zestiende en achttiende eeuw.

Externe links