Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Notre-Dame de Vitré werd in de jaren 1680 herbouwd door de Benedictijner Mauristen. Dit stadsklooster, gelegen op het hoogste punt van de gesloten stad, breekt met de traditionele klooster plannen: het klooster is geïntegreerd met de vleugels, en de priorij is niet verbonden met de kerk van Onze-Lieve-Vrouw, maar verbonden door de sacristie. De architectuur weerspiegelt de soberheid en symmetrie die kenmerkend is voor de congregatie Saint-Maur, met kloostergalerijen die niet in appentis zijn maar in de gebouwen zijn geïntegreerd.

In de 17e eeuw werd de priorij een plaats van burgerlijke macht: tot 1926 was het hof en de subprefectuur gevestigd, voordat het hof van eerste aanleg werd gehouden. Gerangschikt een historisch monument in 1987, de site is gedeeltelijk gerestaureerd in de 21e eeuw. Sinds 2005 is de Noordvleugel de thuisbasis van het Franse Centrum voor Immateriële Cultureel Erfgoed, een arm van het Maison des Cultures du monde. De wijzigingen van de 19e eeuw omvatten herbouwde zolders, een park naar het westen, en een neo-Renaissance pediment versierd met de wapens van de stad.

De priorij werd geleid door communatary priors tot de 17e eeuw, toen de Mauristen de controle over nam. Onder hen, Isaac Hay (1561 Zijn neef, Simeon Hay du Chastelet, was de laatste seculiere voorafgaande voor de overdracht aan de Mauristen in 1658. Het inkomen van de priorij kwam met name uit de tienden van La Bouéxière, Chevré en Sevailles, die in de 17e en 18e eeuw werden vastgesteld.

Het architectonisch complex, eigendom van de gemeente, omvat een vierkant klooster geopend door arcades in het midden van de muur, een paneel kamer geclassificeerd als roerende voorwerpen, en gevels beschermd sinds 1987. De strategische ligging, die de Vilaine en de gesloten stad domineert, maakt het een centraal deel van het bewaard gebleven gebied van Vitré, geassocieerd met de kerk van Notre-Dame en het nabijgelegen kasteel.

Historische bronnen, zoals de Mémoires de Dom Morice (1742 De priorij illustreert dus de evolutie van stedelijke kloosters, die van een religieuze plaats naar een administratief gebouw gaan, alvorens een ruimte te worden gewijd aan het behoud van immaterieel erfgoed.

Externe links