Priorij Saint-Racho-lez-Autun en Saône-et-Loire

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Saint-Racho-lez-Autun, gelegen buiten de muren van Autun bij de Sint-Andreaspoort, vindt zijn oorsprong in een heidense tempel hergebruikt door christenen in de vijfde eeuw. Eerst gewijd aan de apostelen Sint Simon en Sint Jude, werd hij een belangrijke plaats van eredienst na de begrafenis van de heilige Racho, bisschop van Autun tussen 650 en 659. Zijn relikwieën, overgebracht naar de kathedraal van Saint-Nazaire in de 13e eeuw, maakte deze priorij een bedevaartsoord tot zijn progressieve vernietiging uit de 18e eeuw.

Het gebouw, omschreven als een mix van Romeinse en christelijke architectuur, omvatte een ongewelfd schip, zekerheden en een apsis versierd met gouden mozaïeken. In de 11e eeuw werd het gehecht aan de Priorij Notre-Dame de La Charité-sur-Loire, terwijl het nauwe banden onderhoudt met het hoofdstuk van Autun. Interne conflicten, zoals de poging om Clunisiaanse monniken in de 12e eeuw te introduceren, en plunderingen (vooral in 1570 door de troepen van Coligny) versnellen de achteruitgang.

In de 18e eeuw diende de priorij, al in ruïnes, als steengroeve. Zijn archieven, verbrand in 1570, en zijn gebouwen, verkocht als materialen, gewist bijna elk spoor van zijn glorieuze verleden. In de 19e eeuw bleven alleen de resten van de kloostergebouwen en een Romeinse bron over. Vandaag de dag blijft niets zichtbaar van wat een van de oudste heiligdommen van de educatieve kerk was.

De schat van de priorij was bescheiden: in 1389, een rapport merkt de afwezigheid van kelk, dwingen de voorafgaande heilige vazen te lenen van nabijgelegen kerken. De inkomsten uit grond, tienden en seigneuries (zoals die van Pouilly) daalden vanaf de 17e eeuw. In 1730 werd een netto-inkomen van slechts Pond153, dat werd belast door reparaties en koninklijke decimes.

De heilige Racho, de centrale figuur van de priorij, werd herontdekt in 1669 toen zijn relikwieën, verborgen in een altaar van de Sint-Nazaire kathedraal, werden gevonden na de ineenstorting van een marmeren tafel. Zijn feest, oorspronkelijk gevierd op 28 januari, werd verplaatst naar 26 februari na deze herontdekking. Een zilveren medaille, geslagen in de achttiende eeuw, getuigt van de vernieuwing van zijn toewijding.

Priors, vaak uit de orde van Cluny of uit het hoofdstuk van Autun, beheerden een dalende landgoed en een slechte. Onder hen waren Antoine Buisson (1464), bisschop van Hippo Diarrhytus, of Florent de Montmorillon (1583), die land moest vervreemden om de reparaties na het beleg van Autun in 1591 te financieren. De laatste keer, Jean-Louis Romelot, nam in 1777 in bezit, kort voor de revolutie.

Externe links