Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Sauveur Priory, gelegen op het eiland Saint-Étienne in Melun, is een belangrijk religieus gebouw gebouwd in kalksteen en zandsteen. De oorsprong ervan dateert uit de 10e eeuw, zoals blijkt uit de crypten ontdekt onder het kerkkoor. De bouw eindigde onder het bewind van Robert II de Vrome, en het gebouw werd omgezet in een priorij in de 12e eeuw, wat leidde tot architecturale veranderingen zoals de vernietiging van het zuidelijke onderpand om een klooster te implanteren. Gegeven aan de abdij van Saint-Victor in Parijs in 1125 door Lodewijk VI, vervolgens aan Saint-Séverin de Château-Landon in 1170 door Lodewijk VII, daalde de priorij in de 14e.

In de 17e eeuw werd de priorij verzwakt door conflicten met haar abdijmoeder en het begin. De klokkentoren, beschadigd tijdens de League, werd neergeschoten in 1610. In 1690 werd de priorij verbonden aan de Collège Notre-Dame de Melun, en zijn kerk, niet gebruikt, werd een zoutzolder. De Revolutie verspreidde haar gebouwen, verkocht als nationale goederen: het schip werd omgezet in werkplaatsen en huizen, terwijl de roache kapel (in het noordelijke onderpand) werd afgebroken in 1869. Het klooster verdween geleidelijk in de 19e tot de 20e eeuw, maar opgravingen en restauraties (vooral in 2002/2003) toonden het historische belang ervan.

Tegenwoordig zijn er slechts belangrijke overblijfselen: het oostelijke deel van de kerk (absiden, crypten van de tiende eeuw, ogivale gewelven van de dertiende eeuw), een galerie van het klooster met dogische kruisen, en de capitulaire hal. Archeologische opgravingen (sinds 2001) en mortierstudies bevestigden de stichting van de kerk in de 10e eeuw, met een grote reconstructie in de 11e eeuw. De site, geregistreerd bij de Historische Monumenten sinds 1946, illustreert de architectonische en religieuze evolutie van Melun, van middeleeuwse tot moderne tijden.

Externe links