Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De primitieve basiliek van Saint-Trophime van Arles, gebouwd vanaf 1100 op oude overblijfselen, belichaamt de apogee van Provençaalse Romaanse kunst. Het schip van vijf gewelfde baaien in een gebroken wieg, geflankeerd door smalle bodems, dateert uit het midden van de 12e eeuw, terwijl het koor en de walk-in, gotische stijl, werden toegevoegd in de 15e eeuw. De vierkante klokkentoren, herbouwd in de 13e eeuw en aangepast in de 17e eeuw, domineert een kruis van transept overdekte door een koepel. Het historische portaal (1180.

Het klooster Saint-Trophime (XIIth Het ensemble werd in 1840 een historisch monument en omvat ook paleo-christelijke sarcofagen (IVe eeuw) en wandtapijten van Aubusson (17de eeuw) die het leven van de Maagd illustreren. Saint-Trophime, de zetel van het aartsbisdom tot 1789, werd in 1882 opgericht als een kleine basiliek door Leo XIII, nadat hij een tempel van het Allerhoogste was geweest tijdens de Revolutie.

Het schip, 40 meter lang, onthult sporen van taskrons en gewelven rusten op dubbelen met resalten, kenmerkend voor de 12e eeuw. Onder zijn eerste spanten, opgravingen ontdekt oude of alt-middeleeuwse overblijfselen, misschien een Karolingische magazijn of crypte vernietigd in de 15e eeuw om plaats te maken voor het gotisch koor. Deze laatste, onder leiding van kardinaal Pierre de Foix (1454.

De meubels, gedeeltelijk verspreid tijdens de revolutie, werd gereconstrueerd in de 19e eeuw onder Henri-Antoine Révoil, met werken van verwijderde kerken. Onder de belangrijkste stukken zijn een Child Virgin van Leonardo Mirano (1619), paleo-christelijke sarcofaag (waaronder die van Paulus Geminius, 5e eeuw), en een 16e-eeuwse graftombe. De glas-in-loodramen, gerestaureerd na 1944, tonen de lokale heiligen (Trophime, Stephen) en Mariaanse scènes, terwijl het klooster, geclassificeerd in 1846, zelfs een postzegel in 1935 inspireerde.

Saint-Trophime belichaamt ook de religieuze geschiedenis van Arles: de vroege kathedraal van Galliërs, herbergde de graven van aartsbisschoppen sinds Raimond de Montredon (1160). Zijn institutionele verval, als gevolg van de Concordat van 1801, zorgde er niet voor dat hij zijn eretitels verloor. Prosper Mérimée geclassificeerd als een van de eerste historische monumenten in 1840, en UNESCO heeft het geregistreerd als een World Heritage Site in 1981, met de nadruk op zijn rol in de mediterrane romaanse kunst en de dialoog met de oude resten van de stad.

Externe links