Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van de Benedictijnen van Vinetz, genoemd sinds 1101, was oorspronkelijk gelegen op het grondgebied van Saint-Martin-sur-le-Pré, vlakbij Châlons-en-Champagne. Opgericht als Benedictijner klooster, was het eerst afhankelijk van de abdij van Juilly, vervolgens van de abdij van Molesmes. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door oorlogsgerelateerde vicissitudes, waaronder de verwoestingen van Britse troepen tijdens de Honderdjarige Oorlog en zijn verwoesting in 1544 door het leger van Charles Quint, die alleen de kapel spaarde. De nonnen, gedwongen door verschillende verlatingen, verlieten uiteindelijk het terrein in 1622 om zich te vestigen in Châlons, in het voormalige klooster van de Recollets, rue de Vinetz.

In de 17e eeuw, onder impuls van Marie Larcher de Chamond, werd de priorij volledig herbouwd tussen 1688 en 1698. De kapel, gezegend in 1693, en de kloostergebouwen werden gebouwd in steen van Savonnières, met sculpturen gemaakt door Sieur Augé uit 1699. De site, die werd afgeschaft in 1789, werd vervolgens een militaire ambulance en vervolgens een voedseldepot tot 1974. Tegenwoordig herbergt het departementale diensten, waaronder archieven en een zakenrestaurant, terwijl de kapel tijdelijke tentoonstellingen organiseert.

De Priorij van Vinetz illustreert de transformatie van religieuze instellingen in Frankrijk, die van een kloosterplaats naar een administratieve en culturele ruimte gaan. De architectuur, gekenmerkt door krijtgevels en leien daken, weerspiegelt 17de eeuwse stijlen. De plaquette van 1698 op het achterwerk van de Vinetzstraat en de beelden van Augé herinneren zich zijn Benedictijnse erfgoed. De site, geclassificeerd Historisch Monument in 1978 voor zijn gevels en daken, blijft een getuigenis van de religieuze en civiele geschiedenis van Châlons-en-Champagne.

Oorspronkelijk lag de priorij aan de rand van het oude Marne-bed, in een gehucht met 80 inwoners in de zeventiende eeuw. Dicht bij het pad van de Nonnain (verdween in 1955), was het omringd door boerderijen en afhankelijk van het episcopale landgoed van Châlons. Het verval werd versneld door conflicten, waaronder de verwoestingen van 1544 die alleen de kapel overeind lieten. Het was een plaats van processies tot de revolutie en werd uiteindelijk afgebroken in 1813. De site ervoer ook een schandaal in 1906, gekoppeld aan voedsel kapingen in de muren, vervolgens gebruikt als militaire behandeling.

Vandaag de dag bestaat het voormalige klooster, eigendom van het departement Marne, uit vier gebouwen rondom een binnenplaats. De kapel, met zijn langwerpige en overdekte plan, behoudt een open gevel. Het gebouw op straat, versierd met een modillon cornice en een houten veranda, heeft een plaquette van 1698. De vleugels huisvesten nu de departementale archieven en de solidariteitsdienst, terwijl de naburige esplanade, de plaats van het Forum van Europa, zijn hedendaagse anker symboliseert.

Externe links