Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De waterinname van Saint-Jean-la-Rivière, gelegen in Utelle in de Alpes-Maritimes, markeert het startpunt van het Vésubie kanaal, een 32 km lange aquaduct ontworpen om Nice te voorzien van drinkwater. Gebouwd tussen 1880 en 1885 onder leiding van ingenieur E. Delacroix voor de Compagnie Générale des Eaux, combineert deze infrastructuur tunnels en open loopgraven. Het water, gevangen op een hoogte van 271 meter, volgt een complexe route naar de Gairaut terminal (345 meter), die voldoet aan de groeiende behoeften van de stad na de annexatie aan Frankrijk in 1860.

Voorafgaand aan dit project leed Nice aan watertekorten in de zomer, afhankelijk van onvoldoende tanks, bronnen en putten. De Franse annexatie versnelde het zoeken naar oplossingen, zoals de verwerving van de bron van Sainte-Thècle in 1861. De komst van de spoorweg in 1864 en de bevolkingsgroei vereisen echter een ambitieuzer aanbod. Het kanaal, dat in 1878 aan de Compagnie Générale des Eaux werd toegekend, werd in 1885 voltooid ondanks vertragingen als gevolg van de onteigening. Het heeft ook de ontwikkeling van de bloementeelt van Nice mogelijk gemaakt, hoewel epidemieën (cholera in 1887 en 1894, tyfus in 1898) eerste tekortkomingen in de waterbehandeling aan het licht brachten.

De wateropname van Saint-Jean-la-Rivière, geclassificeerd als een historisch monument in 2001, illustreert de 19e-eeuwse hydraulische techniek. Het kanaal, verlengd tot Menton in 1892, werd gemoderniseerd in de 20e eeuw met ozonisatie planten (zoals Rimiez in 1909) om de waterkwaliteit te verbeteren. Landverschuivingen in 1959-1960 en renovaties in 1991 (Gairaut tunnel) markeerden haar ontwikkeling. Vandaag de dag, de Super Rimiez fabriek, die deze ontwikkelingen erft, verwerkt tot 150.000 m3 water per dag, waardoor dit essentiële industriële erfgoed blijft bestaan.

Externe links