Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Coulommies Gevangenis, gevestigd in Île-de-France, werd gebouwd in het midden van de 19e eeuw volgens de principes van het cellulaire systeem, een gevangenis innovatie ontworpen om gevangenen te isoleren. Het werk, dat in 1851 begon, volgde de richtlijnen van de ministeriële circulaire van 1841, die individuele gevangenschap als model van re-integratie bevorderde. De departementale architect Mangeon heeft de plannen opgesteld, met daarin een behuizing en beplating die vandaag nog zichtbaar zijn.

Deze gevangenis werd gebruikt als gevangenis tot 1958 en weerspiegelt de evolutie van het gevangenisbeleid onder het Tweede Rijk en de Derde Republiek. Zijn inscriptie in de Historische Monumenten in 1996, die het hele gebouw en de behuizing omvat (kadastre AX 23, 24), benadrukt het erfgoed belang. Sinds de sluiting bestudeert de gemeente Coulommiers rehabilitatieprojecten voor deze emblematische site, een getuige van de Franse gerechtelijke geschiedenis.

De keuze van Coulommies om deze instelling te vestigen maakt deel uit van een logica van decentralisatie van detentieplaatsen, typisch voor de 19e eeuw. De gevangenis, een gemeenschappelijk eigendom sinds de ontmanteling, belichaamt zowel de reformistische idealen van de tijd als de hedendaagse uitdagingen van de reconversie van de gevangenis erfgoed. De architectuur, ontworpen voor bewaking en isolatie, biedt vandaag een materiële getuigenis van de gevangenispraktijken d Terwijl het nog bestaat.

Externe links