Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Montluc gevangenis, gelegen aan de 4 rue Jeanne-Hachette in het 3e arrondissement van Lyon, werd gebouwd in 1921 op het ijs van Fort Montluc als een militaire gevangenis. Oorspronkelijk ontworpen voor 127 gevangenen, werd het weinig gebruikt in de jaren 1920 als gevolg van de daling van de gevangenis bevolking, en gesloten in 1932. In 1939 werd het heropend om militaire en communistische activisten, slachtoffers van uitzonderlijke rechtbanken na het Duits-Sovjetpact, onderdak te bieden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, tijdens het regime van Vichy (1940-1942), werd Montluc een centrale plaats voor repressie tegen verzet, Gaullisten en politieke tegenstanders. De gevangenis, officieel gepland voor 127 mensen, biedt sinds 1941 bijna 400 mensen. Na de invasie van de vrije zone in november 1942 eisten de nazi's de gevangenis volledig op op 17 februari 1943. Onder leiding van Klaus Barbie heeft ze meer dan 10.000 mensen opgesloten, waaronder Jean Moulin en Marc Bloch, in onmenselijke omstandigheden.

Tussen februari 1943 en augustus 1944 was Montluc het toneel van massale executies: 669 geïnterneerden werden neergeschoten op 33 verschillende plaatsen, waaronder 120 tijdens het bloedbad van Côte-Lorette Fort in augustus 1944. De kinderen van Izieu komen daar voor hun deportatie. Op 24 augustus 1944 werd de gevangenis een naoorlogse gevangenis voor ter dood veroordeelde gevangenen, het Algerijnse verzet tijdens de onafhankelijkheidsoorlog (1954-1962) en gewetensbezwaren tot de jaren tachtig.

In 2009 werd Montluc omgebouwd tot Nationaal Memorial, sinds 2009 geclassificeerd als historisch monument. Vandaag herdenkt de site de slachtoffers van de gewelddadigheden onder Vichy en Bewoning, met tijdelijke tentoonstellingen en gratis bezoeken. Het monument wordt beheerd door de Nationale Dienst van Veteranen en Oorlogsslachtoffers, waarbij de rol van het monument als een hoge plaats van nationale herinnering wordt benadrukt.

De gevangenis markeerde ook de cultuur, inspirerende films als A death roeier ontsnapte (1956) door Robert Bresson, gebaseerd op de ontsnapping van André Devigny in 1943. Zijn geschiedenis weerspiegelt het politieke geweld van de twintigste eeuw, van koloniale repressie tot antifascistisch verzet.

Externe links