Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Manufacture des tabacs d'Issy-les-Moulineaux werd gebouwd tussen 1900 en 1904 ter vervanging van de voormalige Parijse productie van Gros-Caillou. Ontworpen door ingenieur Paul Berdin volgens het Rolland model (19e eeuw), belichaamt het een plechtige industriële architectuur, met een 45 meter schoorsteen en workshops georganiseerd rond ketelinstallaties. Dit modelplan, ontwikkeld door Eugène Rolland, was gericht op een optimale mechanisatie en vlotte circulatie tussen gebouwen, terwijl het prestige van een overheidsinstelling werd bevestigd.

De fabriek, die in 1904 werd ingehuldigd, had aanvankelijk 1200 werknemers, meestal vrouwen, in dienst om 500 sigaretten per minuut te produceren. De verhoogde mechanisatie verhoogde het tarief tot 1.600 sigaretten in 1930, waardoor het aantal werd teruggebracht tot 533. Gespecialiseerd in luxe sigaretten (Boyard, Marigny, Gypsies brands), werd vernietigd tijdens de Duitse bombardementen in 1940 en na de oorlog herbouwd. De productie werd in 1977 definitief stopgezet, gevolgd door de inscriptie in de historische monumenten in 1984.

Sinds 1985 hebben de architecten François Ceria en Alain Coutel de site gerehabiliteerd en gedeeltelijk de werkplaatsen afgebroken om een gemengde set woningen, kantoren en winkels te creëren. De schoorsteen, symbool van de plaats, werd verkort, terwijl het stenen administratieve gebouw, typisch voor het Rolland model, werd bewaard. Vandaag illustreert de voormalige fabriek de omzetting van industrieel erfgoed in hedendaagse stedelijke ruimte.

De architectuur combineert stenen en stenen, met luchtgalerijen die de werkplaatsen verbinden om de brandrisico's te beperken. De twee toegangspaviljoens, de binnenplaats van eer en de hoge omheinde muren herinneren aan zijn oorspronkelijke roeping. De archieven, bewaard in de Hauts-de-Seine, getuigen van haar economische en sociale rol, vooral tijdens de wereldoorlogen, waar de productie werd gevorderd voor de legers.

Een historisch monument in 1984 (behalve Hartmann Street gebouwen), de fabriek is nu particulier eigendom. Zijn geschiedenis weerspiegelt de Franse industriële veranderingen, van het mechanische tijdperk tot de tertiarisatie, met behoud van een uniek werk- en architectonisch geheugen in Île-de-France.

Externe links