Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Protohistorische site van Cordouls Oppidum in Puylaurens dans le Tarn

Patrimoine classé
Sites archéologique
Tarn

Protohistorische site van Cordouls Oppidum in Puylaurens

    Cordouls
    81700 Puylaurens

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Époque contemporaine
2800 av. J.-C.
2700 av. J.-C.
700 av. J.-C.
2000
Néolithique final
Oude habitat Traces
850-425 av. J.-C.
Periode van intensieve bezetting
2009
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De protohistorische site (Box B 82, 84, 97, 85, 87 tot 90, 1369, 91, 98, 99, 101, 1311, 100, 102): registratie bij beschikking van 11 augustus 2009

Kerncijfers

Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald Alleen archeologische bronnen

Oorsprong en geschiedenis

Cordouls, gelegen in Puylaurens, Tarn, Occitanie, is een van de belangrijkste protohistorische sites in de regio. Het werd intensief bezet tussen 850 en 425 B.C.E. en markeerde de overgang van bronstijd naar de eerste ijzertijd. Het defensieve systeem combineert een natuurlijke klif en een kunstmatige aardestijging, getuigend van een geavanceerde gemeenschap organisatie voor de tijd. Archeologische prospectie onthulde overblijfselen van pottenbakkers- en metallurgieworkshops, evenals uit Etrussia en Attica geïmporteerde keramiek, die verafgelegen handel benadrukten.

De opgravingen toonden ook sporen van een habitat uit de laatste Neolithische periode, voorafgaand aan de piekperiode van het oppidum. Deze site illustreert dus een voortdurende menselijke bezetting gedurende enkele millennia, met een bijzondere concentratie tijdens de Protohistorie. De beschermde elementen, die in 2009 zijn geregistreerd, hebben betrekking op een gebied met inbegrip van gemeenschappelijke en particuliere percelen, hetgeen het belang van het erfgoed weerspiegelt.

De lokalisatie van het pappidum, op een rotsachtige spoor, maakt het een typisch voorbeeld van de versterkte nederzettingen van deze periode, ontworpen om gebieden en communicatieroutes te controleren. De archeologische meubels, gediversifieerd en gedeeltelijk geïmporteerd, getuigen van een samenleving die prioriteit heeft en verbonden is met mediterrane netwerken, ondanks de relatieve geografische afstand.

De nauwkeurigheid van de huidige locatie wordt als redelijk beschouwd (noot 5/10), en de site blijft gedeeltelijk toegankelijk, hoewel verdeeld over particuliere en gemeenschappelijke eigendommen. Zijn benaming als Historische Monumenten in 2009 heeft tot doel dit uitzonderlijke erfgoed te behouden en tegelijkertijd de risico's in verband met de variabele staat van instandhouding ervan te beperken.

Externe links