Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De brug van Ponte Nuovo, gelegen in Castello-di-Rostino in de Haute-Corse, is een ezelwerk gebouwd in de zeventiende eeuw. Het bestaat uit vijf bogen, waarvan het centrum het grootste is. De parapets rusten op bogen ondersteund door kraaien, terwijl de abutments in de vorm van een spoor, stroomopwaarts en stroomafwaarts, worden overtroffen door ronde glacis. De bouw combineert huwelijksreizen voor het grootste deel van de structuur en gesneden steen voor bogen, bandels en kraaien.

De brug is vooral bekend omdat hij het toneel was van de Slag bij Ponte-Novo op 9 mei 1769. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het door gepensioneerde Duitse troepen beschadigd en in 2008 gerestaureerd. Sinds 1928 is het een historisch monument dat een sterk symbool blijft van de Corsicaanse geschiedenis, eigendom van de staat.

Castello-di-Rostino, waar de brug staat, was ooit een fief van de markies van Massa, middeleeuwse heren die het gebied domineerden voordat hun daling in de 14e eeuw. De gemeente, die uit de fusie in 1857 tussen Pastoreccia en Frasso ontstond, maakt deel uit van de voormalige participatie van Rostino, een strategisch gebied van de Golo vallei. De brug, een weg- en spoorwegknooppunt (het Ponte-Novu station), verbindt nu de omliggende dorpen en belichaamt zowel een architectonisch erfgoed als een plaats van collectieve herinnering.

De regio, gekenmerkt door mediterrane vegetatie en kastanjebomen, beleefde een dichte menselijke bezetting uit de 16e eeuw, met gehuchten als Pastoreccia, Baranciasche of Poggiola. De brug, gerestaureerd en verbeterd, trekt nu bezoekers en de lokale bevolking, benadrukt haar historische en toeristische belang in het westen van Castagniccia.

Externe links