Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Omer de Quaëdypre ontstond in de 11e eeuw, toen de monniken van de abdij Saint-Winoc een heiligdom stichtten op deze site. Vanaf deze eerste constructie blijven de centrale spanwijdte van de westgevel en de overblijfselen van de transept over, inclusief de basis van de pijlers die de toren van het kruis ondersteunen. Deze elementen, gebouwd in ijzerwaren stenen, getuigen van de vroege romaanse architectuur van het monument.

In de 16e eeuw onderging de kerk grote transformaties, waaronder de reconstructie van het koor rond 1537, zoals blijkt uit een inscriptie op een kap van de middelste abside. Echter, de religieuze onrust van het einde van de eeuw heeft het gebouw ernstig beschadigd. Tussen 1601 en 1618 werd een ambitieuze wederopbouwcampagne gestart: het bed werd in 1601 herbouwd, de kruistoren werd in 1610 opgericht, en de noordelijke en zuidelijke schepen werden vóór 1617 respectievelijk 1618, voltooid. Deze werken vergroten de kerk en geven haar haar huidige verschijning, mengen middeleeuwse erfgoed en Renaissance toevoegingen.

De Sint-Omerkerk werd in 1983 uitgeroepen tot historisch monument, dat zijn erfgoedwaarde herkent. Zijn toren, bedekt door een dak in het paviljoen, en zijn toren van trap met veelhoekige dak illustreert de architectonische evoluties doorkruist door het gebouw. Het is eigendom van de gemeente Quaëdypre en blijft een getuigenis van de religieuze en constructieve dynamiek van de regio, van de middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links