Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het bastion Saint-André is een belangrijk element van de vestingwerken van Antibes, gebouwd aan het einde van de zeventiende eeuw onder impuls van militaire ingenieurs Vauban en Antoine Niquet. Het maakt deel uit van een omvangrijk programma voor de modernisering van de kustverdedigingen van de Provence, vervolgens de strategische grens van het Koninkrijk Frankrijk tegen het hertogdom Savoie. Dit bastion, voltooid rond 1710, geïntegreerde innovaties zoals kazematten, glacis en poederwinkels, terwijl het leidt tot de vernietiging van oude overblijfselen, waaronder een Romeinse amfitheater nog zichtbaar in 1608.

De oorsprong van de Antibes fortificaties dateert uit de late oudheid, met een Romeinse behuizing gerenoveerd in de Middeleeuwen. In de 16e eeuw begonnen Henry II en Henry IV met versterkingen, zoals Fort Carré of de gebastioneerde behuizing ontworpen door de ingenieurs Raymond en Jean de Bonnefons tussen 1603 en 1611. Dit werk was bedoeld om de Provençaalse grens te beveiligen, die toen kwetsbaar was voor Savoyard-invallen. De plannen van Raymond de Bonnefons, uitgedaagd door Guillaume du Vair die pleitte voor een concentratie van inspanningen op Toulon, werden uiteindelijk gevalideerd door Sully in 1600.

Vauban speelde een beslissende rol in de evolutie van de site tijdens haar inspecties van 1682 en 1693. Zijn eerste reis, onder leiding van Colbert, concentreerde zich op de haven, wiens opgraving (voltooid in 1685) werd gecompromitteerd door een slib dat correcties vereiste. In 1693 stelde hij samen met Niquet voor de kust te versterken, wat leidde tot de bouw van het Sint Andreas bastion, kazematten en andere militaire infrastructuur tussen 1693 en 1710. Deze ontwikkelingen gingen gepaard met de gedeeltelijke sloop van de wallen in de 19e eeuw, na de ontmanteling van het plein in 1889 en de annexatie van Nice County aan Frankrijk in 1860.

In de 20e eeuw werd het bastion Saint-André in 1963 omgebouwd tot een archeologisch museum, waar een collectie werd opgezet door Romuald Dor de la Souchère, de eerste curator van het Grimaldi museum. Dit monument, sinds 1930 ingeschreven in de historische monumenten, illustreert de evolutie van de Franse fortificatietechnieken, renaissance ingenieurs in Vauban en de geopolitieke inzet van de premoderne Provence.

De oorspronkelijke behuizing had drie verschillende fronten: de kust met vier bastions (Rosny, Guise, Royal, Dauphin), de haven front gecentreerd op het bolwerk van de marine, en het landfront, gedeeltelijk afgebroken in de 19e eeuw. Onder de overblijfselen zijn bewaard gebleven de Koninklijke Poort (in 1928 geclassificeerd), het Saint-André bastion in puin, en elementen van het maritieme front, zoals de Marine Gate of het Saint-Jaume bastion. Deze structuren weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen aan militaire en stedelijke behoeften, van de religieuze conflicten van de 16e eeuw tot het verlies van hun strategisch nut na 1860.

Toekomst

Het Sint Andrew bastion werd het archeologisch museum van Antibes.

Externe links