Bouw van de kapel XIIIe siècle (≈ 1350)
Oorspronkelijke middeleeuwse kapel van het monument.
26 octobre 1981
Indeling en registratie
Indeling en registratie 26 octobre 1981 (≈ 1981)
Officiële bescherming van essentiële elementen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De oude kapel in zijn geheel; arcade peristijl; de stenen trap met gips decoratie, en de kamer op de begane grond met renaissance open haard (Box I 150): classificatie bij decreet van 26 oktober 1981; Andere delen van de vroegere woonplaats (zaak I 149, 150): inschrijving bij beschikking van 26 oktober 1981
Kerncijfers
Information non disponible - Geen naam geciteerd
Bronnen vermelden geen tekens.
Oorsprong en geschiedenis
De residentie van de aartsbisschoppen van Aix, gelegen in Jouques in Bouches-du-Rhône, is een gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de 13e eeuw. Dit monument, gedeeltelijk geclassificeerd en ingeschreven sinds 1981, omvat een oude kapel uit dezelfde periode, evenals delen gebouwd of herbouwd in de veertiende, zeventiende en achttiende eeuw. De architectuur combineert daarmee middeleeuwse elementen, zoals de arcades van de peristijl, met latere toevoegingen, zoals een stenen trap versierd met gipsen, typisch voor de barokke of klassieke periodes.
De officiële bescherming van de site, die plaatsvond bij bevel van 26 oktober 1981, betreft zowel specifieke elementen (de kapel in zijn geheel, de peristijl, de trap en een kamer met renaissance haard) als alle andere delen van de residentie. Deze beschermingen benadrukken de erfgoedwaarde van een plaats die werd gebruikt als een woonplaats voor de aartsbisschoppen van Aix, hoewel de beschikbare bronnen niet de namen van de bewoners of de specifieke historische gebeurtenissen die daar gehouden. Het adres geregistreerd in de Mérimée basis (13490 Jouques) bevestigt zijn verankering in het Provençaalse grondgebied, gekenmerkt door een rijke religieuze en architectonische geschiedenis.
Het monument illustreert de evolutie van de stijlen en gebruiken door de eeuwen heen, van zijn oorspronkelijke functie verbonden aan de Kerk tot zijn huidige status als beschermd erfgoed. De vermelding van een renaissance haard en een gips decor suggereren fasen van renovatie of verfraaiing die de smaak van post-middeleeuwse tijdperken weerspiegelen. De praktische informatie over de toegankelijkheid (bezoeken, verhuur, accommodatie) is echter niet gedetailleerd in de geraadpleegde bronnen, waardoor de kennis van het hedendaagse gebruik wordt beperkt.
