Geschatte bouwperiode Moyen Âge (≈ 1125)
Gewoontes gerelateerd aan de middeleeuwse zomer.
9 juin 1923
Classificatie van historische monumenten
Classificatie van historische monumenten 9 juin 1923 (≈ 1923)
Officiële bescherming van de resten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Puy-de-Banc droogstenen woningen (resten): bij beschikking van 9 juni 1923
Kerncijfers
Pierre Marty - Geoloog en prehistoricus
Vertolking blijft als neolithisch.
Oorsprong en geschiedenis
De droge stenen huizen van Puy de Bane vormen een archeologische site gelegen in de gemeente Pailherols, in het Cantal (regio Auvergne-Rhône-Alpes). Hoewel hun naam de Puy de Bane oproept, worden deze overblijfselen eigenlijk gevonden in de bergen van Caillac en Vézac. Hun exacte datering blijft besproken: sommige deskundigen, zoals geoloog Pierre Marty, schrijven ze toe aan het Neolithicum, terwijl anderen ze beschouwen als middeleeuwse constructies bestemd voor de zomer, d.w.z. seizoensopfok op hoogte.
Deze korte constructies, gemaakt van droge steen, getuigen van oude pastorale praktijken in het Cantal Mountains. Hun classificatie als historische monumenten in opdracht van 9 juni 1923 onderstreept hun erfgoed belang. Hun interpretatie blijft open en weerspiegelt onzekerheden over het precieze gebruik ervan: tijdelijke habitats voor herders of overblijfselen van een oudere bezetting.
De site illustreert de aanpassing van lokale gemeenschappen aan de beperkingen van het bergmilieu, waar de hulpbronnen seizoensgebonden werden geëxploiteerd. Droge stenen woningen, bouwtechnieken zonder mortel, waren gebruikelijk in landelijke gebieden voor hun eenvoud en duurzaamheid. Hun behoud stelt ons in staat om de levensstijlen en architectonische technieken van het verleden te bestuderen, hoewel hun exacte toeschrijving (Neolithische of Middeleeuwen) blijft onderworpen aan voorzichtigheid.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen