Ontwerp van de kolom 1900 (≈ 1900)
Hector Guimard trekt toegang tot de metro.
17 décembre 1906
Opening van het station
Opening van het station 17 décembre 1906 (≈ 1906)
Opening met verlenging van lijn 5.
29 mai 1978
Eerste bescherming
Eerste bescherming 29 mai 1978 (≈ 1978)
Registratie voor historische monumenten.
2007
Renovatie van de corridor
Renovatie van de corridor 2007 (≈ 2007)
Heropening van secundaire toegang en modernisering.
12 février 2016
Herregistratie van het monument
Herregistratie van het monument 12 février 2016 (≈ 2016)
Vernieuwde bescherming voor Guimard.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hector Guimard - Architect
Ontwerper van Art Nouveau in 1900.
François Richard-Lenoir - Industrieel (1765-1839)
Ik heet de boulevard.
Joseph Lenoir-Dufresne - Partner van François Richard
Medeoprichter van hun textielproductie.
Oorsprong en geschiedenis
Het Guimard-gebouw van Richard-Lenoir, gelegen boulevard Richard-Lenoir in het 11e arrondissement van Parijs, is een toegang tot de metro ontworpen in 1900 door de architect Hector Guimard voor de Compagnie du Métropolitain. Dit monument, dat kenmerkend is voor de Art Nouveau stijl, werd bij decreet van 29 mei 1978 in historische monumenten ingeschreven en op 12 februari 2016 opnieuw geregistreerd. Het markeert de ingang van een station ingehuldigd in 1906 op lijn 5, tussen Oberkampf en Bréguet-Sabin.
Station Richard-Lenoir dankt zijn naam aan de boulevard waaronder het gevestigd is, ter ere van François Richard-Lenoir (1765-1839), een fabrikant en partner van Joseph Lenoir-Dufresne. Hun textielbedrijf, dat gezamenlijk werd opgericht, markeerde de 19e eeuwse Franse industrie. De edicle, met zijn organische rondingen en smeedijzeren structuren, symboliseert de esthetische en technische innovatie van de periode, terwijl het integreren van stedelijke beperkingen (bij de Saint Martin Canal tunnel).
Tussen 1974 en 1984 werden de dokken van het station gemoderniseerd in de "Andreu-Motte" stijl, met witte tegels en groene elementen, gedeeltelijk het oorspronkelijke decor wist. In 2007 werden de corridors gerenoveerd en de secundaire toegang (Derval Balustrade) heropend, terwijl de Guimard Edicle, het enige overblijfsel van de oorspronkelijke stijl, beschermd blijft. Het resort, bezocht door meer dan 2 miljoen reizigers per jaar vóór 2020, maakt deel uit van een gemengd industriegebied (Saint-Martin kanaal), cultuur (Comédie Bastille) en hedendaags geheugen (voormalig hoofdkwartier van Charlie Hebdo).
Het beschermingsdecreet van 2016 bestrijkt alle overgebleven prestaties van Guimard voor de Parijse metro, waarbij de erfgoedwaarde van deze gebouwen wordt benadrukt. Richard-Lenoir's, gelegen voor nr. 65 van de boulevard, illustreert de samenwerking tussen kunst en functionaliteit in het openbaar vervoer. De registratie is in aanvulling op die van het bredere Guimard erfgoed, waarvan slechts een derde van de stations originele elementen behoudt.
De omgeving, gekenmerkt door het Saint-Martin Canal en groene ruimtes (Richard-Lenoir Square, Truillot Garden), weerspiegelt een mix van industrieel erfgoed en hedendaags stedelijk leven. Het station, dicht bij symbolische plaatsen zoals de ENSCI school of de Louise-Talbot tuin, belichaamt ook behoud uitdagingen in een veranderende stedelijke context.
