Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Romeinse funeraire monument van Sauzelles, ook wel Saint-Fleuret genoemd, is een Gallo-Romeinse basreliëf dat direct in een rotsachtige uithoek, gelegen aan de oevers van de Creuse, in het departement Indre is gesneden. Tussen de tweede en derde eeuw is het ongeveer 3,50 meter lang en 3 meter hoog. Het monument vertegenwoordigt drie figuren te voet Een gedeeltelijke inscriptie, gegraveerd op een teken van 1 meter bij 50 cm, roept een toewijding op aan een vrouw genaamd Monime (of Monima) en een meisje genaamd Serville, hoewel de naam van de sponsor onbekend blijft.

Het monument is ontdekt en genoemd in 1873 door F. Voisin en is geclassificeerd als historisch monument op 5 juli 1905. In 1976 werd een blauw-groene glazen urn gevonden, die botten bevatte en met een D gemarkeerd was. Deze urn, gedateerd uit de late 2e of vroege 3e eeuw, werd waarschijnlijk geplaatst in een holte op de top van het reliëf. In hetzelfde jaar, een latex gegoten door het archeologische onderzoekscentrum van Saint-Marcel (geregisseerd door Jean-Jacques Hatt) onthulde details gewist door erosie, zoals de eigenschappen van honden, die nu onzichtbaar voor het blote oog.

De inscriptie, gedeeltelijk onleesbaar, is op verschillende manieren geïnterpreteerd. Otto Hirschfeld (XIXe eeuw) en Isabelle Fauduet (1983) geven echter aparte lezingen over het eerbetoon aan een vrouw en een vermist meisje. Kalligrafische verschillen tussen lijnen suggereren latere toevoegingen. Honden, aanwezig bij elke figuur, kon symboliseren trouw of een begrafenis rol, zoals voorgesteld door hun vertegenwoordiging op een altaar of in een rechtopstaande positie. Het monument illustreert Gallo-Romeinse herdenkingspraktijken, waarbij beeldende kunst en familierituelen worden gecombineerd.

De site, eigendom van de gemeente Sauzelles, is nu beschermd, maar lijdt aan de gevolgen van vorst en runoff, zoals blijkt uit de vergelijkingen tussen de 19e eeuwse tekeningen en de huidige staat. Zijn iconografie en epigrafie maken hem tot een zeldzaam voorbeeld van landelijke grafsculptuur in Romeinse Gallië, die zowel artistieke technieken als lokale overtuigingen rond de dood documenteert.

Externe links