Gedeeltelijk hergebruik Moyen Âge (≈ 1125)
Integratie in een bredere ruimte.
1926
Eerste bescherming
Eerste bescherming 1926 (≈ 1926)
Inscriptie van de zuidelijke muur.
1935
Opeenvolgende classificaties
Opeenvolgende classificaties 1935 (≈ 1935)
Locaties van de behuizing en beschermd wall.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het fragment van de zuidelijke muur: inscriptie bij decreet van 7 juni 1926; Vestiges van de omheining (cad. 32, 34, 35, 37bis, 39, 59, 118 tot 126): classificatie bij beschikking van 26 juni 1935; bolwerkvestige (cad. 95): inschrijving bij beschikking van 4 november 1935
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het Romeinse castellam van Anse is een vesting gebouwd in de tweede helft van de derde eeuw om een militair garnizoen te huisvesten. Gelegen in de wijk Bourg Nord, ten westen van de Azergues voordat de samenvloeiing met de Saône, zijn de overblijfselen (hoffelijke lagers en torens) beschermd sinds 1926, 1935 en 1936. Het pad van de ovale omheining, langs de huidige straten, onthult een bescheiden oppervlakte van 14.600 m2, wat een puur militaire roeping zonder aanzienlijke civiele habitat suggereert.
De muur, 3 meter dik en 5 meter hoog, bevat gesneden of gegraveerde blokken van gebruik. Elf torens, ongeveer 30 meter van elkaar verwijderd, versterken de courtine, behalve bij de poorten (noordwesten en zuid-oost) waar ze omlijst 15 meter openingen. De bouwtechniek combineert twee regelmatige bellow garnituren, terracotta bedden, en een vulling van mortelgebonden stenen, zonder spoor van bout gaten.
In de middeleeuwen werd de behuizing gedeeltelijk hergebruikt voor een grotere versterking, met twee extra doorbraken: de "Dog Hole" (west) en de "Kat Hole" (noordoost). De rechtsbescherming had betrekking op verschillende sectoren, waaronder de zuidelijke muur (die in 1926 werd geregistreerd), overblijfselen in 1935 en een bolwerk in hetzelfde jaar. Na deze periode wordt niet meer verwezen naar civiel gebruik of belangrijke wijzigingen.
Archeologische bronnen, zoals de werken van Odile Faure-Brac (2006), onderstrepen haar rol in de regionale verdedigingsregeling tijdens de late oudheid. De site, genoemd in de Mérimée basis, blijft toegankelijk via straten zoals Rue du Trou du Chien, hoewel de GPS locatie wordt geacht van gemiddelde nauwkeurigheid (niveau 7/10).
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen