Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Romeinse huis van Epinal is een eclectisch gebouw gebouwd in de late negentiende eeuw, geïnspireerd door de oude Romeinse architectuur. In 1892 in opdracht van mevrouw Leclerc-Morel, erfgename van de Grands Moulins de Strasbourg, werd haar ontwerp aangepast aan het Vogezenklimaat door architect Jean Boussard. Het project werd in 1902 door de stad overgenomen om de gemeentelijke bibliotheek te installeren.

Tussen 1905 en 1906 voltooide een tweede werkcampagne de wintertuin en de rozentuin, nu geclassificeerd als een Franse tuin. Het gebouw, gekenmerkt door zijn atriums, buitenzuilen en pompoen-stijl muurschilderingen, werd genoemd als historische monumenten in 1990. Twee leeuwenbeelden houden zijn ingang, terwijl de 3000 m2 rozentuin meer dan 500 soorten rozen herbergt, getuige van zijn dubbele architectonische en botanische erfgoed.

Oorspronkelijk ontworpen als een prive-residentie, werd het Romeinse huis een belangrijke culturele plek voor Epinal. De hybride architectuur, het combineren van oude referenties en lokale aanpassingen, weerspiegelt de eclectische smaak van het tijdperk. De aanwezigheid van het houtwerk van Moyenne, overgebracht na de revolutie, versterkt haar verankering in de regionale geschiedenis, tussen religieus erfgoed en industrieel erfgoed in Lotharingen.

Externe links