Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Amand de Verdun sluisbrug, gebouwd tussen 1680 en 1685, is een belangrijk onderdeel van het verdedigingssysteem ontworpen door Vauban om de stad te beschermen tegen het zuiden. Het heeft, samen met twee andere sluisbruggen die nu ontbreken, een gebied van 14 km stroomopwaarts onder 2 tot 2,5 m water laten overstromen, waardoor een aanval onmogelijk is. Dit mechanisme, getest voor het eerst in 1687 voor Lodewijk XIV, werd slechts vijf keer in de geschiedenis gebruikt.

De sluisbrug is ontworpen door de ingenieur van koning Peirault, gebaseerd op de plannen van Vauban. Zijn originaliteit ligt in het integraal behoud van zijn manoeuvreergebouw en zijn oorspronkelijke mechanisme, een zeldzaamheid in Frankrijk. Gerangschikt een historisch monument in 1978, profiteerde het van grote restauraties tussen 2009 en 2011, met name op de structuur en het dak.

Architectuur bestaat deze 40 m lange en 15 m brede metselwerk brug uit vijf gewelven versterkt door driehoekige snavels. Zijn schort, verdeeld over een 6 m weg en een 9 m manoeuvreren gebouw, bediend houten balken via lieren. Deze ontwikkelingen weerspiegelen de vindingrijkheid van de Vauban vestingwerken, waarbij hydraulische functionaliteit en militaire strategie worden gecombineerd.

Enkele decennia na de bouw heeft de ingenieur Louis de Cormontaigne de sluizen aangepast en het werk aangepast aan de technische ontwikkelingen. Vandaag de dag blijft de sluitbrug Saint-Amand de enige van de drie originele bruggen die in zijn geheel blijven, getuige van Verduns militaire en hydraulische erfenis onder het oude regime.

Externe links