Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-André kerk van Saint-André, gelegen op het eiland La Réunion, kwam tot stand in 1740, toen 45 gezinnen in het gebied, beroofd van een plaats van aanbidding, eiste de bouw van een kapel. De klimatologische omstandigheden en afstanden naar de nabijgelegen kerken van Sainte-Suzanne of Saint-Benoît maken reizen moeilijk. In 1743 werd een houten kapel opgericht onder leiding van pater Jean-Antoine van Urre de Beaumetz, maar in 1750 vernietigde een brand. Een eerste metselaarskerk werd voltooid in 1752.

In 1793 werd Sint-Andreas een contrarevolutionair bastion, en de Koloniale Assemblée besloot de kerk te scheren in 1795, zelfs het afschaffen van de gemeente. De parochie werd in 1797 gerestaureerd, maar zonder kerk of pastoor. Pas in 1817 herleefde pater Minot de bouw van een nieuwe kerk, gezegend in 1821 en ingewijd in 1852 door monseigneur Desprez, de eerste bisschop van de kolonie. Pater Minot, die in 1856 stierf, werd begraven in de kerk ter erkenning van zijn toewijding.

Kerk architectuur, eclectisch in stijl, combineert neoklassieke elementen (zes-span-schip, houten gewelf) en neo-gotische elementen (arcs in kernkop, klokkentoren pijl). De uitbreidingswerken uitgevoerd tussen 1960 en 1964 door pater Réponse, evenals de glas-in-lood ramen gemaakt door Charles Carrère onder impuls van pater Émile Baptiste, verrijken zijn erfgoed. In 2006 werd een relikwie van St Andrew, aangeboden door de aartsbisschop van Amalfi, geïnstalleerd, waardoor de kerk een uitzonderlijke spirituele dimensie kreeg.

De opmerkelijke elementen zijn de glas-in-lood ramen vertellen bijbelse scènes, het relikwie van St.Andre (een 12e eeuws kaakfragment), en interieur en buitenkant beelden, zoals die van Jeanne d'Arc opgericht in 1899. De kerk overleefde ook verschillende cyclonen (1944-1948) en profiteerde van restauraties, met name tussen 2001 en 2004 met de steun van de C.H.A.M.

Externe links