Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Arbogastkerk van Offenheim, gelegen in Stutzheim-Offenheim in de Nederrijn, is een religieus gebouw uit de late 12e of vroege 13e eeuw. Gebouwd in een sobere Romaanse stijl, onderscheidt het zich door zijn gele oker baksteen klokkentoren, geclassificeerd als een historisch monument in 1898. Deze klokkentoren, voorheen koortoren, is het enige overgebleven element van de middeleeuwse kerk, gekenmerkt door gestripte architectuur en een schijnbaar metselwerk.

De kerk werd voor het eerst genoemd in 1391, hoewel de architectonische stijl suggereert een eerdere constructie. ==Geschiedenis==Offenheim werd in 1398 een parochie, waarna hij achtereenvolgens werd verbonden aan Dossenheim (1615), Behlenheim (1629), daarna aan Stutzheim in 1788. In 1789-1790 werd het gebouw, als te klein beschouwd, gedeeltelijk herbouwd: het middeleeuwse schip werd vernietigd en vervangen door een groter schip, terwijl het voormalige romaanse koor werd omgevormd tot sacristie.

De klokkentoren, meerdere keren gerestaureerd (1899, 1911), heeft een bijna vierkante baksteen structuur, met vier sobere niveaus. De begane grond, ooit gewelfd op de rand, herbergde het middeleeuwse koor. De bovenste niveaus, doorboord met gebogen baaien, herbergen nu de klokken. Het huidige schip, gericht noord-zuid in tegenstelling tot het traditionele gebruik, dateert uit 1790. Een 14e eeuws standbeeld van Maagd en Kind, ontdekt in 1993, getuigt van het verloren artistieke erfgoed van het gebouw.

De kerk illustreert de architectonische en religieuze evolutie van Elzas, gekenmerkt door reconstructies in verband met de behoeften van de gemeenschap. De klokkentoren, een vroeg voorbeeld van het gebruik van baksteen in de Elzas, en de resten van het middeleeuwse schip bieden een zeldzame getuigenis van constructieve romaanse technieken in de regio. Recente opgravingen en studies, zoals die gepubliceerd in Kochersbari (2009, 2013), benadrukken het belang van het erfgoed.

Externe links