Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Barthélemy-et-Saint-Laurent kerk van Loché-sur-Indrois, gelegen in het hart van het dorp in de vallei van de Indrois, is een katholiek gebouw waarvan de geschiedenis dateert uit de 10e eeuw. De kleine metselaars die zichtbaar zijn op de westelijke gevel getuigen van deze eerste kerk, wiens schip smaller was dan het huidige gebouw. Remnants suggereren verdere verbreding naar het zuiden, met bouwtechnieken die evolueren naar het medium tuft apparaat.

In de 12e eeuw werd de kerk een bezit van de monniken van de abdij van Villeloin, zoals blijkt uit een zeepbel van Paus Adrien IV in 1156. Deze periode markeert de belangrijkste bouwcampagne, met een uniek schip van vier spanten en een hek in volle hanger versierd met oric vormen. Loché-sur-Indrois werd opgericht in 1157, het consolideren van de centrale rol van de kerk in de lokale gemeenschap.

Het vlakke bed, het gewelfde koor eindigend op een dogisch kruis, dateert waarschijnlijk uit de dertiende eeuw. Dit koor, verlicht door drie ramen in het midden van de muur, herbergt een archaïsche hoofdstad in gebruik, misschien uit de vroege kerk. In de 19e eeuw vonden veranderingen plaats: de vernietiging van een houten luifel die de poort beschermde (ongespecificeerde datum), en de vervanging van gewelfde panelen door bakstenen in 1890. In datzelfde jaar werden twee houten beelden uit de 15e eeuw, waaronder een Mater dolorosa en een Sint Johannes in Calvaris, verkocht en verspreid tussen het Louvre en het Metropolitan Museum of Art.

De westelijke gevel, gekenmerkt door de overblijfselen van de tiende eeuw en het romaanse portaal, is vermeld als historische monumenten in opdracht van 11 juli 1952. Drie elementen van het meubilair, een tabernakel van de zeventiende tot achttiende eeuw, een Christus met een glimlachend kruis (17de eeuw) en een kelk (17de eeuw) zijn beschermd als roerende voorwerpen. In 2015 bleef de kerk een actieve plaats van eredienst, geïntegreerd in de parochie van Montrésor.

De kerk combineert architectonische romaanse kenmerken (een-van-een-soort schip, beklede uitlopers, gebogen ramen) en gotische (klokken op dwarsmuren). De strikte west-oost oriëntatie en de centrale positie in het dorp weerspiegelen het symbolische en gemeenschapsbelang. Resterende schilderijen op het portaal en gesneden hoofdsteden, waarvan sommige in gebruik zijn, benadrukken de historische rijkdom van de site.

Externe links