Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Dominique kerk van het oude Thann, oorspronkelijk gewijd aan de Maagd, is sinds de tiende eeuw als de oudste in de Thur Vallei getuigd. Het diende als een moederkerk in Thann tot 1389 en was een Maria bedevaartplaats voordat de cultus van Sint Thiebaut in de 14e eeuw werd verduisterd. De site herbergde ook de buurtschappen van Haute-Alsace en de wevers van Thann. In 1289 vestigde een gemeenschap van begijnen van Gundolsheim zich daar, die in 1479 de heerschappij van Sint Augustinus overnam en vervolgens de orde van de Dominicanen in 1534 integreerde, tot de Franse Revolutie.

Het huidige gebouw bewaart overblijfselen van de 12e of vroege 13e eeuw (basis van de toren en kapel Saint-Michel). Het schip, herbouwd aan het einde van de 14e eeuw na de vernietiging door Engelse bedrijven in 1376, werd rond 1399, zoals blijkt uit een brief van vergeving voor een altaar gewijd aan de Maagd. Het koor, gedateerd in het eerste kwart van de 15e eeuw, onderging reparaties na een brand in 1445 veroorzaakt door de Armagnacs. De toren werd rond 1403 versterkt en de jube en het heilige graf, werken van Rémy Faesch, werden toegevoegd in 1516. Bliksem raakte de klokkentoren in 1489 en het dorp werd verbrand door de Zweden in 1468.

In de 18e eeuw leidde de architect Jean-Baptiste Chassain een grote restauratie in 1769, waarbij de baaien en de inrichting van het schip werden gewijzigd. De jube, op dat moment verwijderd, laat ruimte voor een orgelstand die zijn originele arcades behoudt. De kerk, genoemd als historisch monument in 1904 (kerk, glas-in-lood ramen, heilige graf) en geregistreerd in 1988 (nef), illustreert de architectonische en religieuze transformaties van de middeleeuwse en moderne Elzas. Zijn verhaal is gedocumenteerd door de Annales van de Franciscanen van Thann en de Kleine Kroniek van Thann.

Vóór zijn toewijding aan St.Dominic was de kerk een belangrijk spiritueel en sociaal centrum, verbonden met ambachtelijke activiteiten (huishoudsters, wevers) en religieuze orden. De begijnen, dan de Dominicanen, markeerden daar het monastieke leven tot aan de revolutie. De glas-in-loodramen, zoals die van de Maagd (1466), en de wapenrustingen van Bourgondië op het axiale glas in lood, weerspiegelen de politieke en artistieke invloeden van die tijd. De taakmerken en opeenvolgende reconstructies getuigen van hun rol ondanks conflicten en branden.

Vandaag de dag, de kerk van Santo Domingo blijft een symbool van de Elzas-erfgoed, mengen gotische en barokke stijlen. De heilige graftombe, het schilderij van de broederschap, en de bewaard gebleven middeleeuwse elementen (tour, kapel Saint-Michel) maken het een unieke plaats van herinnering. De dualiteit tussen haar Marian en Dominicaanse verleden en haar architectonische transformaties maken het tot een belangrijk monument om de religieuze en stedelijke evolutie van de regio te begrijpen.

Externe links