Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaans portaal en de oorsprong van de kerk.
XVe ou XVIe siècle
Herstel en uitbreiding
Herstel en uitbreiding XVe ou XVIe siècle (≈ 1650)
Toevoeging van de onderkant en gedeeltelijke reconstructie.
10 décembre 1957
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 10 décembre 1957 (≈ 1957)
Officiële erkenning van erfgoed.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (zaak C 19): Registratie bij decreet van 10 december 1957
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Étienne d'Argenton is een katholiek religieus gebouw in de gemeente Argenton, Lot-et-Garonne, New Aquitaine. Het onderscheidt zich door een architectuur die elementen uit de 12e en 15e of 16e eeuw combineert, met een Romaans portaal uit de 12e eeuw, overblijfsel van zijn oorspronkelijke constructie. De kerk is gebouwd boven een oude crypte, en de geschiedenis wordt gekenmerkt door grote transformaties, waaronder de toevoeging van zijwaarts en een volledige restauratie aan het einde van de Middeleeuwen.
Het romaanse portaal uit de 12e eeuw, versierd met gesneden hoofdsteden, waarvan er één de val van Eva oproept, is een opmerkelijk element van de gevel. Dit portaal wordt omringd door een arcade van twee uitlopers. Binnen werd het schip, aanvankelijk uniek, uitgebreid door de toevoeging van twee onderkanten. De stenen hoes, ondersteund door een netwerk van bogen met gesneden sleutels, en de vijfzijdige apse getuigen van de architectonische evolutie van het monument. De muren van het schip omvatten ook oude kubieke stenen, hergebruikt in middeleeuwse constructie.
Saint-Étienne Kerk werd op 10 december 1957 als een historisch monument genoemd, dat zijn erfgoedwaarde herkent. De klokkentoren, een klokkentoren type, bevat twee klokken. De eigendom van het gebouw behoort tot de gemeente Argenton. De historische bronnen, zoals de werken van Anne-Marie Labit en Georges Tholin, evenals de referenties van de Mérimée basis, bevestigen het belang ervan in het religieuze en architectonische erfgoed van de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen