Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Étienne kerk van Saint-Étienne-de-Montluc werd gebouwd tussen 1841 en 1847 onder leiding van de Nantes architect Saint-Félix Seheult, die koos voor een neoklassieke stijl geïnspireerd door de Romeinse oudheid, een breuk met de dominante neogotische destijds. Het vervangt een middeleeuwse kerk die te klein wordt geacht. Het rechthoekige vlak, zonder transept, is verdeeld in drie schepen begrensd door pilaren, en eindigt met een halfronde apse behuizing van het koor. Een toren kijkt uit op de veranda, met vier klokken, waarvan de oudste dateert uit 1827.

Het schip, gewelfd in een wieg, is versierd met portretten van apostelen en een sterrenhemel geschilderd in 1921, verlicht door 20 glas-in-lood ramen (1922-1924) die evangelische taferelen illustreren. Het bewaart twee oude houten standbeelden, die de heilige Clair vertegenwoordigen (de eerste bisschop van Nantes, aangeroepen voor het kwaad van het oog) en Sint Cornelius (de beschermheilige van gehoornde beesten in Bretagne), geërfd van de vorige kerk. De houten preekstoel (1861) draagt de afbeeldingen van de vier evangelisten en van Johannes de Doper, terwijl de huidige bestrating (1953) zwarte en witte stenen afwisselt.

Het koor, opgetild en uitgerust met houten kraampjes (1861), huisvest beelden van Saint Anne en Saint Joseph door Amédée Ménard, evenals een geloof van Lodewijk XV stijl misschien uit het kasteel van Haie Mahéas. Het huidige altaar, een marmeren tafel van Lunel (1953), vervangt een oud polychroom altaar. Een standbeeld van de heilige Stephen, patroonheilige van de parochie, zit in een azuurblauwe niche, die zijn martelaarschap herinnert door steniging in de eerste eeuw. Een relikwie van de heilige, gemeld uit Jeruzalem in de zesde eeuw door Epiphany (14e bisschop van Nantes), zou lokaal worden bewaard.

De kerk is het onderwerp van talrijke renovatiecampagnes sinds 1936, vooral voor de buitenkant coating, waardoor het zijn huidige lichte kleur. Het is sinds 2007 opgenomen als historische monumenten. Een uitgehouwen granietlint, die St. Petrus en zijn sleutels vertegenwoordigt, blijft op nr. 12 van de straat van de Vrede, overblijfsel van de middeleeuwse kerk verdwenen.

Gelegen in het centrum van het dorp, de kerk belichaamt een opmerkelijke religieuze en architectonische erfgoed, mengen oude erfgoed, 19e eeuwse heilige kunst en bewaarde elementen van eerdere gebouwen. De toren, zichtbaar vanaf een afstand, en de verhalende glas-in-lood ramen maken het een emblematische plek voor Saint-Étienne-de-Montluc.

Externe links