Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Flaive kerk, gelegen in Ermont, Île-de-France, is een katholiek gebouw dat dateert uit een Karolingische kerk. Dit eerste heiligdom, gebouwd op een Merovingische necropolis, herbergde relikwieën (misschien die van Sint-Filleul) tot hun overplaatsing naar de Abdij van Pontoise in 1105. Remnants uit deze periode, inclusief sarcofagen uit de 6e tot 6e eeuw, werden in latere opgravingen ontdekt.

De grote reconstructie van 1886, onder leiding van architect Lucien Magne, onthulde een Gallo-Romeinse villa onder de fundamenten, die de heilige anciënniteit van de site bevestigde. Bij deze gelegenheid werden een lage zijde en een klokkentoren, toegevoegd in 1629, geïntegreerd of vervangen. De opgravingen opgegraven ook twaalf stenen sarcofaag en achtenveertig gips sarcofaag, bewijzen van de oude verering van de plaats.

In 1965 breidde architect Gilbert Faux de kerk uit met een zijbouw, waarbij 25 nieuwe sarcofagen en sporen van de Karolingische kerk werden ontdekt. Deze werken, gezegend door bisschop Renard (Bisschop van Versailles), illustreren de voortdurende evolutie van de parochie. De overblijfselen getuigen van een ononderbroken religieuze bezetting sinds de Merovingische periode.

Onder de opmerkelijke kerken van de Vallée de Montmorency belichaamt Saint-Flaive een archeologisch, middeleeuws en modern erfgoed. Zijn geschiedenis weerspiegelt de liturgische en stedelijke transformaties van Ermont, van de Merovingische begrafenissen tot de hedendaagse uitbreiding van de parochiegemeenschap.

Externe links