Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Gengoux kerk van Saint-Gengoux-de-Scisse, gewijd aan Saint Gengoux (of Gangolf d'Avallon), werd genoemd in de 10e eeuw in een handvest van Cluny Abbey. Rond 976-97 werd ze in onzekerheid gebracht door een edelman genaamd Drogon en zijn familie, tegen een jaarlijks census van twee denarros betaald in het hoofdstuk van de heilige Vincent de Mâcon. Deze gedeeltelijk romaanse plaats van aanbidding vandaag de dag behoudt een klokkentoren en een 12e eeuwse apsis, terwijl zijn schip werd herbouwd in 1865-1867.

De klokkentoren, met een vierkant gedeelte en een opengewerkte bel, herbergt in 1950 een klokkenspel van de Paccard-gieterij van Annecy. De oude klok, gedateerd 1710 en gebarsten in 1918 tijdens de wapenstilstand, had als peetvader de parochiepriester Joseph Choppintre en als peetmoeder Anthoinette Maistre. De Romaanse abide, versierd met Lombard bogen, dient nu als sacristie, terwijl het moderne koor laat negentiende-eeuwse muurschilderingen bevat, waaronder een trinitaire driehoek en pauselijk wapenschild.

Het gebouw, geregistreerd bij de historische monumenten in 1932, heeft sinds 2020 de "Chemins du roman en Mâconnais Sud Bourgogne" omvatten. Het meubilair omvat een pietà en een Saint Catherine van de 15e-XVI eeuw, ontdekt op de oude begraafplaats, evenals een 18e-eeuwse altaarstuk afgebeeld Saint Gengoux als een Romeinse soldaat. De kerk, nog steeds gewijd aan katholieke aanbidding, maakt deel uit van de parochie Notre-Dame-des-Coteaux-en-Mâconnais, gevestigd in Lugny.

De romaanse delen, beperkt tot de spanwijdte onder een klokkentoren en de abside, contrasteren met het moderne schip en zijn zijkanten. De schilderijen van het koor, op turquoise blauwe achtergrond, vieren het Heilig Sacrament met de inscriptie Adoremus in aeternum sanctissimum sacramentum. Een recente toeristische bewegwijzering belicht zijn erfgoed, in het kader van de PETR Mâconnais Sud Bourgogne.

Het liturgische meubilair omvat ook een 18e eeuws kruis Christus, een gesneden preekstoel en een houten biechtstoel. De huidige, unieke klok vervangt die van 1710, symboliseert de verbinding tussen de lokale geschiedenis en het collectieve geheugen, met name door de anekdote van zijn scheur op 11 november 1918. De kerk blijft een actieve plaats van aanbidding, die religieuze continuïteit sinds de Middeleeuwen toont.

Externe links