Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Germain de Royère-de-Vassivière, gelegen in de Creuse in New Aquitaine, vindt zijn oorsprong in een diploma van het jaar 626 oproepend tot een Rovaria klooster, het aanwijzen van een primitieve kerk. Het huidige gotische gebouw werd voornamelijk gebouwd tussen de late 13e en vroege 14e eeuw. Alleen de veranda en klokkentoren, kenmerkend voor de 15e eeuw, werden later toegevoegd. Architectural elementen zoals de gebroken gebogen baaien of de ingezuilde deur versierd met kool bladeren zou komen uit de oorspronkelijke klokkentoren, terwijl een bezaaid schild van de Comborn .

In 1491 diende een gemeenschap van broeders de kerk en markeerde haar centrale rol in het lokale religieuze leven. Het patronage ging terug naar het kathedraalhoofdstuk van Limoges en benadrukte het institutionele belang ervan. Het schip, met een plat bed en een doogieve kluis, illustreert de overgang tussen stralende en flamboyante gothic. Twee klokken markeerden zijn geschiedenis: de maan, gesmolten in 1682 dankzij de ontkenners van de parochie, droeg een vrome inscriptie tot zijn scheur in 1880; Zijn vervanging, datzelfde jaar geïnstalleerd, vraagt om "het voorbereiden van de weg van de Heer.".

Voor 1776 diende de kerk als een bevoorrechte begraafplaats voor lokale elites, parochiepriesters, bourgeois (Larthe familie, Jabouille, enz.) en zeldzame ambachtslieden en de aangrenzende begraafplaats verwelkomde gedoopte parochianen. Ongedoopte kinderen, uitgesloten van dit "heilige land," werden buiten de muren begraven. De Koninklijke Verklaring van 1776 verbiedt intramurale begrafenissen, behalve voor geestelijken; De laatste seculiere begrafenis in Royère was die van Marie Jabouille in 1774. De begraafplaats werd uiteindelijk verplaatst in 1856, waardoor ruimte vrijkwam voor de huidige plaats van het monument aan de doden.

De kerk heeft in 1963 een historisch monument geregisseerd en behoudt sporen van zijn middeleeuwse en moderne verleden, van gekerfde hoofdsteden tot klokken. De 15e-eeuwse klokkentoren, ter vervanging van een oude belfort, en de 19e-eeuwse reparaties getuigen van een constante evolutie. Tegenwoordig is het een gemeenschappelijk bezit, dat zowel de limousine religieuze erfgoed en de sociale geschiedenis van Royère-de-Vassivière, van de Merovingians tot de revolutie belichaamt.

Externe links