Eerste bouw Fin du XIIe siècle (≈ 1295)
Romaanse opbouw op middeleeuwse site.
XIIIe siècle
Toevoeging van de binnengalerij
Toevoeging van de binnengalerij XIIIe siècle (≈ 1350)
Divisie van de eerste overspanning.
XIVe siècle
Versteviging van de kerk
Versteviging van de kerk XIVe siècle (≈ 1450)
Voeg mâchicoulis, muurverbetering, klokkentoren toe.
XVIIIe siècle
Belangrijke transformaties
Belangrijke transformaties XVIIIe siècle (≈ 1850)
Zijkapellen, sacristie, huidige klokkentoren.
13 juillet 1911
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 13 juillet 1911 (≈ 1911)
Staatsbescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 13 juli 1911
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Johannes de Doper van Castelnau-le-Lez, oorspronkelijk gewijd aan Notre-Dame, werd gebouwd aan het einde van de 12e eeuw op de hoogte van het middeleeuwse dorp na de Romeinse stad Sextantio, een belangrijke fase van de Via Domitia. Ze was afhankelijk van Maguelone's priorij. De romaanse architectuur, gekenmerkt door het monspeliensis opus (veranderd met lichte en donkere stenen), maakt het een opmerkelijk voorbeeld van regionale stijl. De halfronde nachtkastje, versierd met archeologie en kubieke hoofdzuilen, domineert een verhoogde basis als gevolg van de helling van de grond.
In de 14e eeuw werd de kerk versterkt als reactie op de moeilijkheden van de tijd: de muren werden versterkt, met mâchicoulis (waarvan de consoles overblijven), en de huidige klokkentoren werd gebouwd. De overgang tussen het romaanse deel en de vesting is discreet, met een passage van een halfrond naar vijfhoekig vlak. De metselaars hielden de Monspeliensis opus om de toevoegingen te harmoniseren. Binnen, een 13e eeuwse stand verdeelt de eerste spanwijdte, terwijl twee zijkapellen en een sacristie later werden toegevoegd tegen de noordflank.
Gerangschikt een historisch monument in 1911, de kerk behoudt sporen van zijn defensieve en religieuze rol. Het zuidelijke portaal, in het midden van de cirkel, neemt het motief van de Monspeliensis opus op het tympanum en de piedroits. De klokkentoren, doorboord door Campanaire baaien, wordt overvallen door een later gesmeed ijzeren campanile. Grote transformaties (chapels, sacristie) dateren uit de 18e eeuw, maar het gebouw blijft een uitzonderlijke getuigenis van Languedoc Romaanse kunst en zijn aanpassing aan militaire behoeften.
Gelegen nabij de Lez en de Place de la Liberté, in het historische centrum van Castelnau-le-Lez (Pripherry van Montpellier), belichaamt de kerk het middeleeuwse erfgoed van Occitanie. Zijn classificatie beschermt een gebouw met een mix van spiritualiteit, lokale geschiedenis en architectonische knowhow, van de Romaanse funderingen tot de ontwikkeling van de volgende eeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen