Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Johannes Doper van Chaveyriat, gebouwd in de 12e eeuw, is een romaanse architectonische getuigenis gekenmerkt door de invloed van Cluny Abbey. Al in de 10e eeuw behoorde de site toe aan lokale heren zoals Letgerius, voordat hij in 975 door Roclene aan Cluny werd overgedragen, een donatie bevestigd door de aartsbisschop van Lyon Bertrand (977) en paus Gregory V (998). De Clunisiaanse monniken vestigden daar een priorij en bouwden waarschijnlijk de kerk rond de eerste helft van de 12e eeuw, zoals blijkt uit de ingeblikte pilasters van de abide, typisch voor hun stijl. Het gebouw, genoemd in 1158 tijdens een vertaling van relikwieën, was een belangrijk religieus centrum in de regio.

Door de eeuwen heen, ervoer de kerk degradatie en transformatie. Al in de 14e eeuw meldden de bezoekers van Clinis de precaire staat van de covers, terwijl in de 17e eeuw het schip alleen bedekt was met een schijnbare structuur en het koor altaren herbergde gewijd aan Johannes de Doper en de Maagd. De klokkentoren, oorspronkelijk gelegen tussen het schip en de abide, werd verplaatst op een onbepaalde datum vóór 1760, vervolgens gedeeltelijk vernietigd tijdens de revolutie (1794) voordat in 1814 instortte, waardoor de sacristie werd verpletterd. Gereconstrueerd tussen 1842 en 1843, domineert het nu het gebouw met zijn 30 meter hoge en zijn drie klokken, waarvan de oudste dateert uit 1855.

De gotische gevel, voorafgegaan door een gallonière (houten veranda) gedateerd 1474 door dendrochronologie, werd gerestaureerd in 1978, met 15de eeuwse muurschilderingen, waaronder een Pietà met donoren. Deze fresco's, herontdekt tussen 1994 en 1997, sieren het bovenste deel van de muren. Het schip, 10,20 meter breed en 31,5 meter lang met het koor, werd in 2003 verwijderd van zijn vals plafond van 1867, het herstel van de zichtbaarheid van zijn oorspronkelijke structuur. De cul-de-vier gewelfde L-abside heeft zes kolommen, die het clinisische erfgoed weerspiegelen. In 1947 werd een historisch monument geregeerd, de kerk blijft een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van Ain.

De gebouwen van de priorij, grenzend aan de kerk tot de 18e eeuw, gehuisvest gebieden van liefdadigheid, zoals brooddistributies aan de armen. Twee kamers, één die vandaag door een deur met de kerk communiceert, werden omstreeks 1765 afgebroken. In de 19e eeuw moderniseerde belangrijke werken het gebouw: schilderen van de gevel in 1852, leggen van een tegel in 1867, en restauratie van de klokkentoren in 1842-1843. In 1991 werden de laatste belangrijke interventies voltooid door een externe inval en de vervanging van de tophaan, waarbij dit erfgoed voor toekomstige generaties werd bewaard.

Externe links