Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Fleurey-sur-Ouche, gelegen in het dorp aan de gelijknamige stad Côte-d-Or (Burgogne-Franche-Comté), presenteert een overgangsarchitectuur tussen romaanse en gotische stijlen. Gebouwd volgens een Latijns kruisplan met een niet-beschermende transept die een centrale klokkentoren ondersteunt, is het 28 meter lang voor 11,50 meter breed. De geschiedenis dateert uit de 12e en 13e eeuw, met veranderingen in de 16e en 19e eeuw. Het schip, geflankeerd door bodems, bewaart standbeelden in geschilderd hout (17e eeuw), schilderijen uit de 17e tot 18e eeuw, en een Christus aan het kruis van 1841. Het koor herbergt laat middeleeuwse sculpturen, zoals een standbeeld van Sint Denis uit de jaren 1500, aanvankelijk polychroom en vervolgens onthoofd in 1940.

De klokkentoren, in romaanse stijl met geminieerde bessen, onderging verschillende transformaties: het dak met vier ruiten, in 1894 vervangen door een leien pijl, werd in 1967 gerestaureerd. Binnen, vond in 1996 opgravingen plaats die dateren uit de 14e tot de 16e eeuw, evenals twee Merovingische sarcofagen (7e eeuw), waarvan er een, versierd met longitudinale strepen, nu wordt blootgesteld in het gebouw. De kerk, voorheen verbonden met de Priorij van Saint-Marcel de Chalon, zou gebouwd zijn op initiatief van Agnes de Bourgogne, dochter van Saint Louis, hoewel de architectonische stijl eerder een oorsprong tussen de 12e en 13e eeuw suggereert. Het is een historisch monument sinds 1983 en getuigt van een rijk religieus erfgoed gekenmerkt door opeenvolgende toevoegingen en restauraties.

Het interieur meubels en decoraties weerspiegelen verschillende periodes: de pilaren van het schip huis 17e en 19e eeuw beelden (heilig Johannes de Doper, Sint Barbe, Sint Jozef), terwijl schilderijen uit de 17e tot 18e eeuw illustraties van bijbelse taferelen. Het drieluik in de kerk draagt het wapenschild van de familie Bouthillier van Chavigny, verbonden met de abdij van Notre-Dame in de 17e eeuw. De klokken, die tijdens de Revolutie zijn neergedaald en in de 19e eeuw zijn gerestaureerd, wijzen op de historische omwentelingen die het monument heeft ondergaan. Tot slot, architectonische veranderingen, zoals de reconstructie van de veranda in 1872 of de onderdrukking van interieur coatings in de twintigste eeuw, tonen een constante wens om te behouden en zich aan te passen aan de culturele en esthetische behoeften.

De archeologische opgravingen van 1996 onthulden belangrijke elementen van de plaatselijke begrafenisgeschiedenis: drie begrafenissen in houten doodskisten (XIVth.XVIth eeuwen) vergezeld van munten, en twee Merovingische sarcofagen, waarvan een met een ijzeren riem gesp. Deze ontdekkingen getuigen van een oude bezetting van het terrein, voorafgaand aan de bouw van de huidige kerk. De blootgestelde sarcofaag, met zijn gestreepte versieringen, is een zeldzame getuigenis van deze periode in Bourgondië. Daarnaast bewaart het gebouw sporen van polychromie op bepaalde standbeelden, zoals die van Sint Denis, onthuld na restauraties uitgevoerd in de 20e eeuw.

De Kerk van Sint Johannes de Doper illustreert aldus een complexe historische stratificatie, van zijn middeleeuwse oorsprong tot zijn moderne transformaties. Zijn inschrijving in de historische monumenten inventaris in 1983 besteedt zijn erfgoed waarde, zowel voor zijn architectuur als voor zijn meubels. Beschikbare bronnen, waaronder lokale archieven en archeologische studies, benadrukken de centrale rol die Fleurey-sur-Ouche speelt in het religieuze en gemeenschapsleven, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links