Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Louis toren werd gebouwd in 1737 in Port-Saint-Louis-du-Rhône, Bouches-du-Rhône, dankzij een zoutbelasting ingevoerd in 1723 bij een decreet van de Koningsraad. Deze belasting belastte de doorvoer van zout via de Rhône naar provincies zoals Rouergue, Auvergne of Provence. De toren, oorspronkelijk gelegen aan de monding van de rivier, diende als wachtpost, vuurtoren en toevluchtsoord voor bewoners. Het maakte deel uit van een netwerk van torens langs de Rhône, ontworpen om het rivierverkeer te bewaken en de lokale bevolking te beschermen.

De natuurlijke evolutie van de kust trok geleidelijk weg van de mondtoren: al in 1772 was het enkele honderden meters van de rivier, en vandaag, bijna 7 km van de Rhône. De toren, met een vierkante basis (9,65 m) en 15 m hoog, werd ontworpen door militaire ingenieur Philippe Jacques en gebouwd door drie lokale metselaars, Guillaume Pilier, Richard Peyre en Gaspard Brunet. De materialen, van de kalksteen van Beaucaire en Fontvieille, en de versterkte architectuur (dakterras, mâchicoulis) weerspiegelen het defensieve en nutsgebruik.

Tijdens de revolutie werd de toren omgedoopt tot de Bubbles Tower en diende als toevluchtsoord voor een Arlesische revolutionaire sectie. Na 1799 werd het tot 1872, toen door de Ponts-et-Chaussées, bezet door een militair genie. Sindsdien heeft de gemeente het veranderd in een toeristenbureau (begane grond), een vogelmuseum gewijd aan de Camargue (1e verdieping) en een tijdelijke tentoonstellingsruimte (2e verdieping). In 1942 werd een historisch monument opgericht, het symboliseert de aanpassing van erfgoed aan hedendaags gebruik.

Externe links