Donatie aan de abdij van Marmoutier Entre 1086 et 1104 (≈ 1104)
Eerste historische vermelding van de kerk
Première moitié du XIIe siècle
Bouw van het schip
Bouw van het schip Première moitié du XIIe siècle (≈ 1225)
Karakteristieke hoeden behouden
1858
Herstel van gewelven
Herstel van gewelven 1858 (≈ 1858)
Verbetering van de kusten
25 mai 1977
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 25 mai 1977 (≈ 1977)
Bescherming van de Kerk en de Priorij
1983
Wijziging van woord
Wijziging van woord 1983 (≈ 1983)
Toeschrijving aan Sint-Peter Paulus
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk en aangrenzende resten van de priorij ten zuiden van het bed (cad. 1951 X 259, 261): inschrijving bij decreet van 25 mei 1977
Kerncijfers
Information non disponible - Geen sleutelteken genoemd
Bronnen onvoldoende om historische actoren te identificeren
Oorsprong en geschiedenis
De Sint-Martinskerk van Saint-Martin-de-Brethencourt werd tussen 1086 en 1096 of rond 1104 aan de abdij van Marmoutier geschonken. Deze link met Marmoutier markeerde haar religieuze betekenis in de Middeleeuwen. Het schip, gebouwd in de eerste helft van de 12e eeuw, is herkenbaar aan zijn hoofdsteden die kenmerkend zijn voor deze periode. De toren dateert waarschijnlijk uit de tweede helft van de 12e eeuw, die de architectonische evolutie van de periode weerspiegelt.
In de 19e eeuw onderging de kerk belangrijke restauraties. In 1858 werden de kluizen van de onderkant herbouwd, gedeeltelijk modernisering van de middeleeuwse structuur. In 1866 werd een nieuwe begraafplaats gebouwd, die de stedelijke en religieuze transformaties van het dorp weerspiegelt. De gebouwen van de priorij, die nog zichtbaar zijn op het kadaster van 1828, zijn bijna allemaal verdwenen, met uitzondering van een deel van perceel 256. De kerk en de overblijfselen van de priorij werden op 25 mei 1977 in de historische monumenten ingeschreven.
De kerk werd in 1983 officieel St.Peter en St.Paul genoemd. Deze verandering illustreert liturgische en lokale ontwikkelingen. Vandaag de dag, het monument, een eigendom gedeeld tussen de gemeente en particulieren, behoudt een verscheidenheid aan architectonische elementen, van Romaanse oorsprong tot 19e eeuw toevoegingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen