Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Mathurin de Moncontour, gewijd aan Saint Mathurin, vindt zijn oorsprong in de zestiende eeuw, met zijn oudste delen (noordwestelijke zijde en deur) daterend uit deze periode. De klokkentoren, verwoest in 1584, werd herbouwd tussen 1584 en 1587, terwijl een lage kant werd toegevoegd in 1620. Het gebouw onderging grote veranderingen in de 17e en 18e eeuw, waaronder de wederopbouw van de gevel in 1786 volgens de plannen van architect Antoine Guiber. Deze transformaties weerspiegelen de evolutie van de liturgische en esthetische behoeften van de lokale gemeenschap.

De kerk werd genoemd als een historisch monument in 1889, het erkennen van zijn uitzonderlijke erfgoed waarde. Het huisvest zes glazen ramen gebouwd tussen 1520 en 1540, waarvan sommige zijn gedateerd precies (1537 voor het leven van Saint Yves, 1538 voor Saint Barbe). Deze glas-in-loodramen, geïnspireerd door Rennes of Nederlanders, illustreren religieuze scènes en het leven van heiligen, zoals Sint Mathurin, Sint Yves of de boom van Jesse. Gerepareerd aan het einde van de 16e eeuw (1588, 1599), getuigen ze van Bretonse glaskunst van de Renaissance.

Naast de architectuur speelt de kerk een actieve culturele rol, waarbij elk jaar concerten worden georganiseerd door Jean-Pierre Ballon ten behoeve van de vereniging van vrienden van het orgel. Deze evenementen maken deel uit van een lokale traditie van erfgoedbehoud, zoals blijkt uit historische studies van deskundigen als René Couffon of Françoise Gatouillat. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een plaats van eredienst en herinnering voor de inwoners van Moncontour.

De beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, benadrukken de nauwkeurigheid van de locatie (plaats Penthièvre of 1 Rue du Saint-Sacrement) en de integratie in het stedelijke landschap van Moncontour, een gemeente van Côtes-d-Armor gekenmerkt door zijn middeleeuwse en moderne geschiedenis. De beschermde elementen, zoals de glas-in-lood ramen en de structuur van de kerk, maken het tot een representatief voorbeeld van Bretonse religieuze erfgoed.

Externe links