Oorsprong van de bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
Begin van het kerkgebouw.
XVe, XVIIIe et XIXe siècles
Verwerkingstermijnen
Verwerkingstermijnen XVe, XVIIIe et XIXe siècles (≈ 1865)
Architectural uitbreidingen en aanpassingen.
1984
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 1984 (≈ 1984)
Officiële bescherming van het gebouw op bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box AE 111): Inschrijving bij beschikking van 28 december 1984
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Maurice de Louerre is een religieus gebouw gelegen in de gemeente Louerre, Maine-et-Loire, in de regio Pays de la Loire. Hoewel gevestigd in Louerre, het precieze postadres, 2 Rue Eugène Bonnemère, is gelegen op het grondgebied van Tuffalun. Dit monument, waarvan de oorsprong teruggaat tot de 13e eeuw, onderging belangrijke transformaties en toevoegingen in de 15e, 18e en 19e eeuw, wat de architectonische en religieuze evoluties van deze tijdperken weerspiegelt.
De kerk werd officieel erkend voor zijn erfgoedwaarde in 1984, toen het werd vermeld als historische monumenten. Deze bescherming heeft betrekking op het gehele gebouw, geïdentificeerd onder de AE 111 kadaster. Het is eigendom van de gemeente Louerre en maakt deel uit van het architectonische en culturele landschap van het departement Maine-et-Loire.
De beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, benadrukken het lokale belang en de integratie ervan in erfgoeddatabanken zoals Mérimée. Hoewel weinig detail wordt gegeven over de specifieke geschiedenis, de inscriptie en locatie maken het een belangrijk element van de Angeline erfgoed. De nauwkeurigheid van de geografische ligging wordt geschat op een laag niveau, wat kan wijzen op onzekerheden of veranderingen in de territoriale grenzen tussen Louerre en Tuffalun.
In de bredere context van de Pays de la Loire speelden kerken als Saint-Maurice een centrale rol in het middeleeuwse en moderne gemeenschapsleven. Ze dienden niet alleen als plaatsen van aanbidding, maar ook als verzamelpunten voor sociale en maatschappelijke gebeurtenissen. De regio, gekenmerkt door een sterke agrarische en ambachtelijke traditie, zag deze gebouwen als symbolen van stabiliteit en continuïteit, vooral in tijden van politieke en religieuze veranderingen.
De afwezigheid van details over specifieke personages of gebeurtenissen in verband met deze kerk staat niet toe om een precieze narratieve geschiedenis te traceren. De aanduiding als historische monumenten getuigt echter van zijn architectonische of historische belang, wat het behoud ervan voor toekomstige generaties rechtvaardigt. Externe bronnen, zoals het Observatoire du Patrimoine Religie of de Clochers de France, bieden mogelijkheden om kennis van dit soort erfgoed te verdiepen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen