Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Michel de Caderousse, gelegen in de Vaucluse, is een religieus gebouw gekenmerkt door hybride architectuur, mengen romaanse en flamboyante gotische stijlen. Gebouwd in de 15e eeuw op de overblijfselen van een 12e eeuwse vroege kerk, was het aanvankelijk een particuliere kapel van de heren van Caderousse, zoals Robert de Caderousse (vermeld in 1060), voordat werd overgebracht naar de geestelijkheid in 1464. De semi-circulaire romaanse apsis en zijn bogen in het midden van de hangar contrasteren met de gotische toevoegingen, waaronder de arcade klokkentoren herbouwd tussen 1509 en 1511.

De kapel Saint-Claude, voorheen de seigneuriële kapel van de Ancezune, is een juweel van de flamboyante Gotische Provençaalse. Tussen 1448 en 1458 door Anthoine d'Ancezune gebouwd om de familiebegrafenis te huisvesten, werd het in 1517 vergroot door haar zoon Willem IV, adviseur van koning Francis I. De multi-ribed gewelven, geïnspireerd door Engelse modellen, en gesneden gargoyles maken het een architectonische zeldzaamheid. De kapel werd gerestaureerd in 1802 na de revolutie, terwijl de kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1946, werd gerenoveerd in 1985 onder de leiding van de Monumenten de France.

De klokkentoren, symbool van de lokale deugd, was het onderwerp van talrijke interventies: vrome legaten in 1403, wederopbouw in 1509, en installatie van zes klokken in 1563, vervangen in de 20ste eeuw. Zijkapellen, zoals André Fayssat (1489) of trustees (1493) weerspiegelen de invloed van nobele families en lokale broederschappen. Historische overstromingen, gemarkeerd op de pijlers (bijvoorbeeld aqua 1530), herinneren aan de milieu-uitdagingen van de regio.

Het interieur van de kerk behoudt sporen van haar heidense verleden, met ruïnes van de tempel van Apollo (Vde eeuw) geïntegreerd in de structuur. De ontbrekende retables, zoals die van 1452 die Notre-Dame de Pitié vertegenwoordigen, getuigen van zijn artistieke rijkdom uit het verleden. De sacristie, toegevoegd in 1826, en de kapel van de Maagd (1870) illustreren de latere aanpassingen, terwijl de intramurale begraafplaatsen, overgedragen in 1862, oproepen middeleeuwse begrafenispraktijken.

Geclassificeerd als historisch monument voor zijn kapel van Anceszune (1905) en zijn klokkentoren (1946) belichaamt de kerk van Saint-Michel bijna duizend jaar religieuze en seigneuriële geschiedenis in de Provence. De boogknoppen over de Rue des Courtines, de gepantserde glas-in-lood ramen en de sterrenkluizen maken het tot een uniek erfgoed, verbonden met de families Anceszune en Gramont, waarvan de graven daar nog steeds rusten.

Externe links