Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pantaléon kerk van Sergeac, gelegen in de Dordogne, wordt genoemd in 1053 onder de naam Sainte-Marie in een pauselijke zeepbel. Het wordt een grote Tempeliers nederzetting in Sarladais, met een typische architectuur van deze orde. Na de ontbinding van de Tempeliers in 1312 verhuisde ze naar het ziekenhuis van Sint-Jan van Jeruzalem, afhankelijk van het bevel van Condat. In 1789 werd het als nationaal eigendom verkocht.

De kerk, oorspronkelijk gedateerd uit de 12e eeuw door Maxime Danney, werd versterkt in de 14e eeuw tijdens de Honderdjarige Oorlog om te dienen als toevluchtsoord. Het bed wordt versterkt door een aanrecht, en een barlong klokkentoren is opgericht. In de 15e eeuw werd een kapel gewijd aan Sint Petrus toegevoegd. Het schip, geruïneerd tijdens de oorlogen van de religie, werd herbouwd in de zeventiende eeuw door het hergebruik van elementen van de westelijke poort.

Het gebouw bevat sporen van zijn militaire verleden, zoals de 14e eeuwse mâchicoulis en een verloren scauguette. In 1929 werd een historisch monument opgericht, het behoudt een middeleeuwse structuur en een plat dak. Zijn geschiedenis weerspiegelt regionale conflicten, met name de strijd tegen de graaf van Périgord die met de Engelsen verbonden is.

Het commandokantoor van Sergeac, actief in lokale gevechten, illustreert het strategische belang van de Tempeliers in Périgord. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, getuigt van de architectonische veranderingen in verband met oorlogen en veranderingen in religieuze orde. Zijn portal, hoewel opnieuw ontworpen, en de versterkte vierkante bedzijde herinneren aan zijn defensieve rol.

Historische bronnen, zoals de bulletins van de Société archeologique du Périgord (1897, 1928), onderstrepen de band met de Tempeliers en Hospitallers. Het werk van de zeventiende eeuw, gedocumenteerd door notariële archieven (1647-1651), markeerde zijn laatste grote restauratie vóór de classificatie.

Externe links