Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Pieterskerk van de Boupera au Boupère en Vendée

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane et gothique
Eglise fortifiée
Vendée

Sint-Pieterskerk van de Boupera

    1 Place Clément V
    85510 Le Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Église Saint-Pierre du Boupère
Crédit photo : Jimmy44 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Fin XIIe siècle
Eerste bouw
XIVe–XVe siècles
Fortificatie
1862
MH-classificatie
1867
Reconstructie van het koor
1890
Nieuwe klokkentoren
1926
Glas van de oculus
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: rangschikking op lijst van 1862

Kerncijfers

Saint Pierre - Kerkbegunstiger Vertegenwoordigd in het venster van 1926
Moines de l'abbaye Saint-Jouin de Marnes - Oorspronkelijke eigenaars Benedictine Orde beheert de 14e eeuw

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre du Boupere, gelegen in de gemeente met dezelfde naam in Vendée (Pays de la Loire), is een religieus gebouw waarvan de bouw plaatsvond in drie grote fasen. Aan het einde van de 12e eeuw werd een Romaanse kerk in de vorm van een Latijns kruis opgericht, met een koor met een plat bed. Het hing vervolgens af van de abdij van Saint-Jouin de Marnes, zoals blijkt uit het wapenschild van de laatste: zilver, met een kruis bedekt met azuurblauw, met vier rozen van Gules.

In de 14e en 15e eeuw, tijdens de Honderdjarige Oorlog (1337 De westerse gevel werd versterkt door uitlopers die werden doorboord door moordenaars en gunboats. Een ronde weg, beschermd door een gekrenommeerde parapet en de torens, werd toegevoegd 20 meter hoog. Een smalle onderkant werd gebouwd naar het zuiden om dit ronde pad te ondersteunen, waardoor het schip verbreed werd. Deze veranderingen weerspiegelen de defensieve behoeften van de tijd, toen kerken vaak dienden als de laatste bolwerk tegen invasies.

In de 19e eeuw werd de bevolking uitgebreid: de noordelijke transept en het koor werden herbouwd in 1867, gevolgd door de uitbreiding van het zuidelijke transept en de bouw van de huidige klokkentoren in 1890. De oculus, oorspronkelijk gecentreerd op de Romaanse gevel, werd begiftigd in 1926 met een glas-in-lood raam dat St.Peter, symboliseert zijn dubbele rol als visser en visser. Gerangschikt een historisch monument in 1862, deze kerk illustreert de architectonische en sociale evolutie van een religieus gebouw, van plaats van eredienst tot vesting, dan tot gemeenschapssymbool.

De Bouper, wiens naam afkomstig is van de Latijnse Alba Petra ("Pierre-Blanche"), werd voor het eerst genoemd in de 11e eeuw onder deze naam. De gemeente, doorkruist door de Lay en de Petit Lay, maakt deel uit van een vendean bocage landschap, gekenmerkt door een meerderheid van de agrarische bezetting (92,4% van het land in 2018). De Sint-Pieterskerk blijft door zijn centrale positie op het plein van de kerk een federatief element van het dorp, getuige van historische transformaties en lokale aanpassingen aan conflicten en bevolkingsgroei.

Het religieuze erfgoed van de Boupére omvat ook een kapel en fontein gelegen op het kerkplein, versterking van de geestelijke en gemeenschapsrol van deze plaats. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een culturele en historische rol spelen, het aantrekken van bezoekers en onderzoekers voor zijn hybride architectuur, combineren romaanse, gotische en defensieve elementen.

Externe links