Bientier gedateerd 1629 (≈ 1629)
Gebeeldhouwd werk dat vandaag nog zichtbaar is.
XVIe siècle
Bouw van oude onderdelen
Bouw van oude onderdelen XVIe siècle (≈ 1650)
Hem en de zuidelijke muur van het verstevigde schip.
21 janvier 1783
Bliksem op de klokkentoren
Bliksem op de klokkentoren 21 janvier 1783 (≈ 1783)
Eerste inslag geregistreerd op de pijl.
XVIIIe siècle
Grote wederopbouw
Grote wederopbouw XVIIIe siècle (≈ 1850)
Meerderheid van de kerk herbouwd, behalve sacristie.
XIXe siècle
Sacristie toevoegen
Sacristie toevoegen XIXe siècle (≈ 1865)
Laatst bekende uitbreiding van het gebouw.
27 décembre 1951
Bliksem op de klokkentoren
Bliksem op de klokkentoren 27 décembre 1951 (≈ 1951)
Tweede impact op de structuur.
22 juillet 1961
Bliksem op de klokkentoren
Bliksem op de klokkentoren 22 juillet 1961 (≈ 1961)
Derde en laatst bekende impact.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Seigneurs-évêques - Patronen van de retables
Klaar met de vier retables van de zeventiende.
Oorsprong en geschiedenis
De parochiekerk van Saint Pierre-ès-Liens staat in het hart van Plescop, in Morbihan. De oudste delen, namelijk het bed en de zuidelijke muur van het schip, dateren uit de 16e eeuw, terwijl het merendeel van het gebouw werd herbouwd in de 18e eeuw. Alleen de sacristie, toegevoegd later, dateert uit de 19e eeuw. Dit monument illustreert dus eeuwen van Bretonse religieuze architectuur, met een dominantie van late Renaissance en klassieke stijlen.
Binnen herbergt de kerk vier 17e-eeuwse stenen en marmeren altaarstukken, aangeboden door lokale bisschop-lords. Onder de opmerkelijke werken bevinden zich een 16e-eeuwse steen Pieta en een standbeeld van Saint Adrien, beide overgebracht van de kapel Notre-Dame de Lézurgan. Deze artistieke elementen getuigen van de erfgoedrijkheid van het gebouw en het belang ervan in het spirituele en gemeenschapsleven van Plescop.
De klokkentoren, karakteristiek voor zijn leien pijl omringd door vier pijlen, werd drie keer getroffen door de bliksem: in 1783, 1951 en 1961. Het herbergt drie klokken genaamd Anna-Joachim, Maria-Joseph en Petronilla, die ooit het dagelijks leven ritmische door het luiden van de engel, de tocsin of avondklok. De zuidelijke ingang, versierd met een bentier uit 1629 herinnert ook aan de turbulente geschiedenis van deze plaats van aanbidding.
Deze bentier, ooit ingebed in de buitenmuur, heeft een rosace en wendingen, symbolen van de lokale ambachten van de moderne tijd. Zijn beweging binnen de veranda getuigt van de veranderingen die de kerk heeft ondergaan door de eeuwen heen, terwijl het behoud van tastbare sporen van zijn verleden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen