Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre-et-Saint-Paul d'Ingrandes-sur-Vienne Kerk, genoemd als een historisch monument in 1910, is een symbolisch gebouw van Poitevin religieus erfgoed. Gebouwd voornamelijk in de 12e eeuw, behoudt het pre-Romeinse elementen van de 10e eeuw, zoals de noordelijke muur en de gevel, hergebruikt tijdens de wederopbouw. De nederzetting langs een oude Romeinse weg, die werd het pad van Santiago de Compostela, maakte het een plaats van passage en architectonische verrijking in de Middeleeuwen. De exterieurrestauraties (nef, bed, transept) die voor 2012 2013 gepland waren, waren bedoeld om dit erfgoed te behouden dat bedreigd werd door zijn moderne omgeving (bij de nationale snelweg 10).

De kerk illustreert een superpositie van stijlen: het Romaanse schip van de 12e eeuw, met zijn gebroken wieg gewelven en zijn gesneden hoofdsteden (zoals die van de lavare gehouden door een demon), bestaat naast Gotische toevoegingen (zuidelijke poort, kapellen van de 15e en 17e eeuw). De 19e-eeuwse vierkante klokkentoren, met grond twin baaien, vervangt een oudere structuur, terwijl het koor en de abside, herbouwd in 1872, huis ramen van de Lobin workshops. Deze glas-in-lood ramen, aangeboden in 1873, vertegenwoordigen Sint-Peter en Sint-Paulus, beschermheren van de kerk, rond een Christus in Majesteit met spuwwonden, een zeldzame iconografische thema.

Het meubilair getuigt van de lokale toewijding: een 16e-eeuwse Maagd aan het Kind, polychrome gipsbeelden (XIX-XX eeuw), en een houten Christus van de 17e-XVIII eeuw, met pijnlijke kenmerken. De goedaardigen, inclusief een acht-gelijnde achthoekige waarschijnlijk romaanse, herinneren zich de doopsymboliek. De zuidelijke kapel, gewijd aan St.Andre, werd gebouwd in 1460 voor Gallehault d'Alloigny, de kamerheer van Lodewijk XI, terwijl de noordelijke kapel (17de eeuw) gehuisvest een seigneuriale liter. Doopvonten, beschermd door een raster, en een 15e eeuws zwembad completeren deze set.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door wijdverbreide bouwcampagnes, die de evolutie weerspiegelen: Romaanse heroveringen op het schip, late versterking van de steun van de klokkentoren, en gedeeltelijke vernietiging van de glas-in-lood ramen tijdens de bombardementen van 1944. De classificatie in 1910 onderstreept het belang van het erfgoed, ondanks een ongunstige hedendaagse omgeving (vervuiling, lawaai). De gemeente heeft gewerkt aan haar ontwikkeling, zoals blijkt uit de verhuizing van onvoorziene gebouwen en de herontwikkeling van de omliggende gebieden.

Architectuur combineert de kerk verschillende technieken: achthoekige koepel met oneffen gezichten onder de klokkentoren, romaanse bogen en gotische gewelven in kapellen. De opus reticulatum muur die een noordelijke arcade blokkeert herinnert aan Gallo-Romeinse invloeden, terwijl het licht gehydrolyseerde apparaat van pre-Romeinse muren (X eeuw) contrasteert met de romaanse uitlopers. Deze elementen maken Ingrandes-sur-Wenen tot een zeldzaam voorbeeld van constructieve continuïteit, van de vroege middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links