Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Sauveurkathedraal van Aix-en-Provence, gelegen aan de oude Via Aurelia, is gebouwd op de resten van het Romeinse forum van Aquae Sextiae. Volgens de legende zou de locatie overeenkomen met een tempel gewijd aan Apollo, een hypothese versterkt door de ontdekking van oude kolommen opnieuw gebruikt in de Baptisterie. De laatste, gebouwd tussen de vijfde en zesde eeuw, is een van de oudste in Frankrijk, met een merovingische dooptank en een 16e eeuwse koepel. De opgravingen onthullen ook sporen van een primitieve kapel die in de eerste eeuw werd gesticht door de heilige Maximin, verwoest tijdens de invasies van Sarrasin (- ›IX eeuwen).

De bouw van de huidige kathedraal begint aan het einde van de 11e eeuw onder impuls van aartsbisschop Rostan de Fos en de provoost Benedictus, met een Romaans schip voltooid rond 1103. Het monument onderging toen talrijke transformaties: de gevel, begonnen in 1477 onder Georges-Olivier de Pannard, combineert oude blokken met bazen en een gotische poort (XVI eeuw). De werken, onderbroken door conflicten tussen het hoofdstuk en de aartsbisschoppen, eindigden in 1513 dankzij donaties, zoals die van Louis Rostan voor sculpturen. Het klooster, gebouwd tussen de 11e en 13e eeuw, en de klokkentoren (1425) completeren het geheel.

Het interieur bewaart artistieke schatten: het drieluik van de Ardent Buisson van Nicolas Froment (15e eeuw), deuren in walnoot gesneden door de gebroeders Bolhit en Jean Guiramand (1508), en een 18e eeuws orgel. Het Baptisterium, ooit gevoed door de Romeinse baden, symboliseert liturgische continuïteit sinds de oudheid. De kathedraal, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, belichaamt zo bijna 1500 jaar Provençaalse religieuze en architectonische geschiedenis, gekenmerkt door legenden (zoals Jeanne Perraud's en zijn visioenen) en anekdotes, zoals de protestantse bekering van aartsbisschop Jean de Saint-Chamond in 1566.

De 19e-eeuwse glas-in-loodramen, ondertekend door de didronatelier, en de fresco's van de kapellen (zoals die van Saints Como en Damian) weerspiegelen moderne restauraties. Het gebouw, de zetel van het aartsbisdom, blijft een actieve plaats van eredienst, terwijl het beschutting biedt aan een lapidary deposit (sarcofaag van Saint Mitre) en ontbrekende werken, zoals een glas-in-lood raam van John Joye vernietigd tijdens de revolutie. Zijn eclectische architectuur, die oude hergebruiken en middeleeuwse toevoegingen combineert, getuigt van de opeenvolgende lagen van de Aix geschiedenis.

Onder de opmerkelijke afleveringen zijn het gedwongen aftreden van aartsbisschop Robert de Mauvoisin in 1318 voor "combinatie en simony" of de mystieke visioenen van Jeanne Perraud (1631 De drie klokken van de klokkentoren (Marie Immaculate, Paule, Marie-Madeleine), smolt tussen 1858 en 1932, nog steeds het leven van de stad vandaag. De kathedraal, met het altaar van Aygossi (1470) en Vlaamse wandtapijten, blijft een juweel van Frans religieus erfgoed.

Externe links